Ένα απρόσμενο εμπόδιο αντιμετωπίζει η επέκταση του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, καθώς έρευνες στον βυθό αποκάλυψαν περίπου 1.000 ύποπτα αντικείμενα, πολλά από τα οποία εκτιμάται ότι μπορεί να είναι πολεμικά πυρομαχικά από την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Τα ευρήματα εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια μαγνητικής έρευνας στην περιοχή της 6ης προβλήτας, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη οι διαδικασίες για τη σημαντική αναβάθμιση των λιμενικών εγκαταστάσεων.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιοποιηθεί, ορισμένοι από τους στόχους βρίσκονται κάτω από υφιστάμενες κατασκευές και άλλοι σε σημεία που επηρεάζουν τις προγραμματισμένες εργασίες επέκτασης.
Η διοίκηση του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης έχει ζητήσει τη συνδρομή των αρμόδιων κρατικών υπηρεσιών για την αναγνώριση και την ασφαλή απομάκρυνσή τους.
Οι πρώτες εκτιμήσεις συνδέουν το υλικό με την περίοδο της γερμανικής κατοχής και την αποχώρηση των κατοχικών δυνάμεων από τη Θεσσαλονίκη το 1944. Η προέλευση και η ακριβής φύση των αντικειμένων χρειάζονται, ωστόσο, εξειδικευμένη επιβεβαίωση.
Γιατί τα ευρήματα επηρεάζουν το έργο
Η επέκταση της 6ης προβλήτας αποτελεί μία από τις σημαντικότερες επενδύσεις για την αύξηση της δυναμικότητας του λιμανιού της Θεσσαλονίκης.
Το έργο σχεδιάζεται ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί μεγαλύτερα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων, με νέες λιμενικές υποδομές και κατάλληλα βάθη νερού.
Πριν όμως προχωρήσουν εργασίες στον βυθό, όπως εκβαθύνσεις, θεμελιώσεις ή τοποθέτηση μεγάλων κατασκευαστικών στοιχείων, πρέπει να είναι γνωστό ότι η περιοχή δεν κρύβει επικίνδυνα αντικείμενα.
Μια μαγνητική έρευνα μπορεί να εντοπίσει μεταλλικούς στόχους κάτω από την επιφάνεια του βυθού. Δεν μπορεί όμως από μόνη της να αποδείξει ότι κάθε ένδειξη αντιστοιχεί σε βόμβα.
Για την αναγνώριση χρειάζονται πρόσθετες έρευνες, κατάλληλα υποβρύχια μέσα και, όπου απαιτείται, εξειδικευμένο προσωπικό εξουδετέρωσης εκρηκτικών μηχανισμών.
Η διαδικασία δεν είναι απλή, ιδιαίτερα όταν τα αντικείμενα βρίσκονται κάτω από κατασκευές ή μέσα σε περιοχές όπου πρέπει να συνεχίζεται παράλληλα η λειτουργία του λιμανιού.
Εάν επιβεβαιωθεί η παρουσία παλαιών πυρομαχικών, θα πρέπει να αποφασιστεί για κάθε περίπτωση αν είναι ασφαλέστερη η μεταφορά ή η εξουδετέρωση με ειδική διαδικασία.
Η ηλικία τους δεν αποτελεί εγγύηση ότι είναι ακίνδυνα. Ορισμένα εκρηκτικά υλικά μπορούν να παραμείνουν επικίνδυνα για πολλές δεκαετίες, ενώ η διάβρωση μπορεί να κάνει τον χειρισμό τους δυσκολότερο.
Το πρόβλημα δεν είναι άγνωστο στα ευρωπαϊκά λιμάνια. Σε περιοχές που βομβαρδίστηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο εξακολουθούν να εντοπίζονται πυρομαχικά κατά τη διάρκεια έργων εκβάθυνσης, επέκτασης προβλητών και κατασκευής υποθαλάσσιων υποδομών.
Στη Θεσσαλονίκη, η προτεραιότητα είναι πλέον να προσδιοριστεί τι ακριβώς βρίσκεται στον βυθό και πώς μπορεί να απομακρυνθεί με ασφάλεια.
Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία, ένα έργο που προορίζεται να αυξήσει την εμπορική δυνατότητα του λιμανιού βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα πρόβλημα που έχει τις ρίζες του περισσότερα από 80 χρόνια πίσω.
