Η βύθιση του βιετναμέζικου φορτηγού πλοίου KHOI NGUYEN 18 στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας άφησε πίσω της ένα μεγάλο και μέχρι στιγμής αναπάντητο ερώτημα: γιατί σε ένα μικρό general cargo μήκους μόλις 70 μέτρων επέβαιναν συνολικά 62 άνθρωποι;
Το πλοίο βυθίστηκε κοντά στον ύφαλο Fiery Cross, στο σύμπλεγμα των νησιών Spratly, ενώ έπλεε υπό δυσμενείς καιρικές συνθήκες. Μέχρι το απόγευμα της 27ης Ιουλίου είχαν διασωθεί 48 άνθρωποι, ενώ οι έρευνες συνεχίζονταν για ακόμη 14 αγνοουμένους.
Οι βιετναμέζικες αρχές αναφέρουν τους διασωθέντες ως μέλη πληρώματος, χωρίς όμως να έχουν δημοσιοποιήσει μέχρι στιγμής αναλυτική λίστα ή να έχουν αναφέρει οτιδήποτε για τον ασυνήθιστα μεγάλο αριθμό επιβαινόντων.
Το KHOI NGUYEN 18 ήταν ένα μικρό general cargo, μήκους περίπου 69,9 μέτρων και μεταφορικής ικανότητας περίπου 1.900 dwt. Κατασκευάστηκε το 2017 και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα δημόσια στοιχεία, δεν είναι ξεκάθαρο ποια είναι η εταιρεία που το διαχειρίζεται
Για ένα πλοίο αυτού του μεγέθους, ο αριθμός των 62 ανθρώπων προκαλεί εύλογα απορίες αφού ένα τέτοιου τύπου και μεγέθους πλοία λειτουργούν συνήθως με περίπου 10 έως 15 μέλη πληρώματος. Ακόμη και αν υπολογιστεί ενισχυμένη σύνθεση, δόκιμοι ή πρόσθετο προσωπικό, οι 62 επιβαίνοντες παραμένουν εξαιρετικά πολλοί.
Δεν ήταν απαραίτητα όλοι μέλη του οργανικού πληρώματος
Η χρήση του όρου «μέλη του πληρώματος» στις πρώτες ανακοινώσεις δεν σημαίνει απαραίτητα ότι και οι 62 άνθρωποι ανήκαν στο οργανικό πλήρωμα του πλοίου. Σε περιπτώσεις ναυαγίων, οι πρώτες επίσημες ή ειδησεογραφικές αναφορές χρησιμοποιούν συχνά τον όρο «πλήρωμα» για όλους όσοι βρίσκονταν πάνω στο πλοίο.
Δεν έχει αποσαφηνιστεί αν ανάμεσα στους επιβαίνοντες υπήρχαν τεχνικοί, εργάτες, συνεργεία συντήρησης ή άλλο προσωπικό που μεταφερόταν προς κάποια απομακρυσμένη εγκατάσταση. Οι διεθνείς αναφορές επιβεβαιώνουν μόνο ότι όλοι οι επιβαίνοντες ήταν Βιετναμέζοι.
Αυτή θεωρείται προς το παρόν η πιθανότερη εξήγηση, ότι το KHOI NGUYEN 18 δεν μετέφερε μόνο το κανονικό του πλήρωμα, αλλά και μεγάλη ομάδα πρόσθετου προσωπικού.
Η περιοχή στην οποία βυθίστηκε ενισχύει αυτή την εκδοχή, αφού το Fiery Cross Reef βρίσκεται στα αμφισβητούμενα Spratly Islands, όπου υπάρχουν στρατιωτικά φυλάκια, τεχνητές νησίδες και εκτεταμένα έργα υποδομής από τις χώρες που διεκδικούν την περιοχή. Το πλοίο μπορεί να χρησιμοποιούνταν για ανεφοδιασμό, μεταφορά υλικών ή προσωπικού προς κάποια βιετναμέζικη εγκατάσταση.
Δεν υπάρχει, ωστόσο, καμία επίσημη επιβεβαίωση ότι το πλοίο εκτελούσε στρατιωτική αποστολή ή ότι οι επιβαίνοντες ήταν στρατιωτικοί, οπότε οποιαδήποτε τέτοια αναφορά θα ήταν προς το παρόν αυθαίρετη.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το πλοίο είχε περιορισμένο ιστορικό από το AIS του, και ένα σημαντικό μέρος των προηγούμενων κινήσεών του προς την περιοχή των Spratly δεν ήταν ορατό στα συστήματα παρακολούθησης. Αυτό δεν αποδεικνύει παρανομία, αλλά προσθέτει ακόμη ένα ερώτημα γύρω από τη φύση των ταξιδιών του.
Υπάρχει επίσης το ζήτημα της πιστοποιημένης μεταφοράς τόσο πολλών ανθρώπων, αφού ένα πλοίο που μεταφέρει 62 άτομα θα πρέπει να διαθέτει και τα ανάλογα σωστικά μέσα, σωσίβια και σωστικές σχεδίες επαρκείς για όλους τους επιβαίνοντες. Πρέπει επίσης να υπάρχει εγκεκριμένη πρόβλεψη για τους χώρους ενδιαίτησης και τις συνθήκες παραμονής τους πάνω στο πλοίο.
Το γεγονός ότι εντοπίστηκαν και διασώθηκαν δεκάδες άνθρωποι αποδεικνύει ότι υπήρχαν διαθέσιμα σωστικά μέσα. Δεν γνωρίζουμε όμως ακόμη αν το πλοίο ήταν πιστοποιημένο για να μεταφέρει 62 ανθρώπους στο συγκεκριμένο ταξίδι ή αν είχαν προστεθεί έκτακτες σχεδίες και εξοπλισμός.
Μέχρι να δημοσιοποιηθούν στοιχεία από την επίσημη έρευνα, τα ερωτήματα θα παραμένουν ανοικτά. Πάντως, η βύθιση του KHOI NGUYEN 18 δεν είναι μόνο μία μεγάλη επιχείρηση έρευνας και διάσωσης αλλά είναι και μια υπόθεση με σοβαρά ναυτικά, επιχειρησιακά και ενδεχομένως γεωπολιτικά ερωτήματα.
Το βασικότερο όμως ερώτημα είναι το ποιοι ήταν πραγματικά οι 62 άνθρωποι που επέβαιναν σε ένα φορτηγό πλοίο μόλις 70 μέτρων και ποιος ήταν ο πραγματικός προορισμός τους;
