Παρά τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να διατηρήσουν ανοικτά τα Στενά του Ορμούζ μέσω στρατιωτικά συντονισμένων διελεύσεων, ολοένα και περισσότερες ναυτιλιακές εταιρείες επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τη συγκεκριμένη διαδρομή, θεωρώντας ότι οι σημερινές συνθήκες δεν παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις ασφάλειας για τα πλοία και τα πληρώματα τους.
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με πληροφορίες του Reuters από πηγές της ναυτιλιακής βιομηχανίας, περίπου εννέα πλοία μεταφοράς LNG ελληνικής διαχείρισης που εισήλθαν τις τελευταίες ημέρες στον Περσικό Κόλπο για φόρτωση φυσικού αερίου παραμένουν ουσιαστικά εγκλωβισμένα, καθώς οι διαχειρίστριες εταιρείες διστάζουν να εγκρίνουν τον απόπλου τους όσο η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά ασταθής.
Για δεκαετίες τα εμπορικά πλοία διέρχονταν από τα Στενά του Ορμούζ ακολουθώντας το διεθνώς αναγνωρισμένο σύστημα διαχωρισμού κυκλοφορίας (Traffic Separation Scheme). Ωστόσο, μετά την έναρξη της πολεμικής σύγκρουσης, η συνηθισμένη θαλάσσια διαδρομή δεν θεωρούνταν πλέον ασφαλής, με αποτέλεσμα τα πλοία να κινούνται μέσω εναλλακτικών διαδρομών κοντά στις ακτές του Ομάν ή του Ιράν.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν οργανώσει ένα σύστημα διελεύσεων, αξιοποιώντας πολεμικά μέσα, ελικόπτερα και μη επανδρωμένα σκάφη και αεροσκάφη για την υποστήριξη των εμπορικών πλοίων. Παρ’ όλα αυτά, από τις 7 Ιουλίου μέχρι σήμερα έχουν δεχθεί επιθέσεις πέντε εμπορικά πλοία, τρία VLCC, ένα LNG carrier και ένα containership, γονός που έχει ενισχύσει τις αμφιβολίες της αγοράς για την αποτελεσματικότητα των συγκεκριμένων μέτρων προστασίας.
Αρκετές διαχειρίστριες εταιρείες πλοίων εκτιμούν πλέον ότι το δίλημμα δεν αφορά μόνο το αυξημένο κόστος των ασφαλίστρων πολεμικού κινδύνου. Το πραγματικό ερώτημα είναι αν μπορεί να δικαιολογηθεί το ταξίδι ενός πλοίου σε μια περιοχή όπου, παρά τη στρατιωτική παρουσία, οι επιθέσεις συνεχίζονται.
Η ναυτιλία αλλάζει τρόπο διαχείρισης του κινδύνου
Μέχρι πρόσφατα, όταν αυξανόταν η ένταση σε μια περιοχή, οι εταιρείες υπολόγιζαν κυρίως το επιπλέον κόστος, τα υψηλότερα ασφάλιστρα, τα πολεμικά bonus για τα πληρώματα και τα μεγαλύτερα λειτουργικά έξοδα. Σήμερα όμως φαίνεται να περνάμε σε μια διαφορετική εποχή, όπου αρκετές πλοιοκτήτριες και διαχειρίστριες εταιρείες επιλέγουν να μην πραγματοποιήσουν καν ένα τέτοιοι ταξίδι, ακόμη και αν υπάρχει στρατιωτική υποστήριξη.
Για την ελληνική ναυτιλία που διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους στόλους μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου στον κόσμο, πρόκειται για μια εξέλιξη με ιδιαίτερη βαρύτητα. Αν η κατάσταση παραταθεί, οι επιπτώσεις δεν θα περιοριστούν μόνο στις θαλάσσιες μεταφορές, αλλά ενδέχεται να επηρεάσουν και τις παγκόσμιες ενεργειακές ροές, καθώς τα Στενά του Ορμούζ εξακολουθούν να αποτελούν το σημαντικότερο θαλάσσιο πέρασμα για τις εξαγωγές πετρελαίου και LNG από τον Περσικό Κόλπο.
