Μια φωτογραφία που κυκλοφόρησε τις τελευταίες ημέρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κατάφερε να συγκεντρώσει χιλιάδες προβολές, σχόλια και αντιδράσεις. Το φορτηγό πλοίο INTAN DAYA 7 εμφανίζεται βαμμένο εξ ολοκλήρου στα ροζ, διακοσμημένο με φιγούρες της Hello Kitty, ενώ τα μέλη του πληρώματος φορούν αντίστοιχες ροζ φόρμες εργασίας και κόκκινα κράνη.
Για πολλούς χρήστες του διαδικτύου η εικόνα φάνηκε πρωτότυπη, αστεία ή ακόμη και χαριτωμένη. Ωστόσο, για αρκετούς ναυτικούς το θέμα δεν ήταν το χρώμα του πλοίου, αλλά η εικόνα των ίδιων των ναυτικών να συμμετέχουν σε μια διαφημιστική καμπάνια φορώντας στολές εργασίας που παραπέμπουν περισσότερο σε προωθητική ενέργεια παρά σε ένα επαγγελματικό περιβάλλον όπου η ασφάλεια, η πειθαρχία και η ναυτική παράδοση έχουν ιδιαίτερη σημασία.
Με αφορμή τη φωτογραφία, το σχόλιο του Pantelis Chorozidis που δημοσιεύθηκε στην σελίδα στο Facebook ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ – ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΣΤΕΚΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ Ν.Α.Τ., συγκέντρωσε ιδιαίτερο ενδιαφέρον, εκφράζοντας μια διαφορετική οπτική για το ζήτημα και θέτοντας ερωτήματα γύρω από τα όρια του μάρκετινγκ, του σεβασμού προς τους εργαζόμενους και της εικόνας που προβάλλεται για το ναυτικό επάγγελμα.
Ακολουθεί το κείμενο όπως δημοσιεύθηκε:
Το ροζ βαπόρι και η αξιοπρέπεια του ναυτεργάτη: Όταν κάνουν τον εργάτη κλόουν για τα “likes”!
Συναδελφοι, φίλες και φιλοι …..
Κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο μια φωτογραφία που έχει γίνει viral. Δείχνει ένα φορτηγό βαπόρι (το INTAN DAYA 7) βαμμένο ολόκληρο ροζ, με ζωγραφιές της “Hello Kitty”. Και σαν να μην έφτανε αυτό, βλέπουμε και όλο το πλήρωμα να είναι υποχρεωμένο να φοράει κατακόκκινα κράνη και ολόσωμες ροζ φόρμες εργασίας με το ίδιο σχέδιο.
Ο περισσότερος κόσμος που δεν έχει μυρίσει θάλασσα και λαμαρίνα, το βλέπει, γελάει, πατάει ένα “like” και λέει «τι χαριτωμένο». Ας το δούμε όμως λίγο από τη δική μας σκοπιά, με τα μάτια του ναυτεργάτη και του εργάτη.
Η θάλασσα δεν είναι παιδική χαρά, ούτε το βαπόρι λούνα παρκ. Είναι ένας χώρος σκληρής, επικίνδυνης δουλειάς. Η φόρμα του ναυτεργάτη στο μηχανοστάσιο και στην κουβέρτα είναι ποτισμένη με ιδρώτα, γράσο, αρμύρα και κούραση. Είναι η στολή του μόχθου και απαιτεί σεβασμό.
Τι βλέπουμε λοιπόν εδώ; Βλέπουμε την απόλυτη αλαζονεία του πλοιοκτήτη. Για να κάνει διαφήμιση στην εταιρεία του, για να κάνει το «κομμάτι» του ή για να κλείσει κάποια εμπορική συμφωνία μάρκετινγκ, δεν διστάζει να ξεφτιλίσει την αξιοπρέπεια του πληρώματος. Μετατρέπει τους ναυτεργάτες σε μασκότ και τους αναγκάζει να ντυθούν κλόουν, λες και είναι ιδιοκτησία του.
Είναι η ίδια ακριβώς νοοτροπία που λέει ότι ο εργαζόμενος δεν έχει δική του βούληση ή αξιοπρέπεια, αλλά είναι ένα αναλώσιμο εξάρτημα του καραβιού, που το βάφουμε ό,τι χρώμα θέλουμε για να βγάλουμε κέρδος.
Ο ναυτεργάτης παλεύει με τα κύματα, αφήνει πίσω την οικογένειά του για μήνες και γυρίζει τον τροχό του παγκόσμιου εμπορίου. Δικαιούται σεβασμό, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς και αξιοπρέπεια. Δεν είναι διαφημιστικό τρικ κανενός αφεντικού για να μαζεύει “likes” στα κοινωνικά δίκτυα.
Πίσω από τη «χαριτωμένη» ροζ βιτρίνα, κρύβεται η σκληρή πραγματικότητα: Όσο τα μέσα παραγωγής (και τα βαπόρια) ανήκουν στους λίγους, ο εργάτης θα αντιμετωπίζεται πάντα σαν εξάρτημα.
Τα συμπεράσματα, δικά σας!
Υ.Γ. Για την ιστορία και επειδή το ψάξαμε στο AIS traffic, σήμερα το βαπόρι έχει ξαναβαφτεί στα κανονικά του χρώματα, αφού το ροζ τσίρκο τελείωσε. Όμως η φωτογραφία μένει για να μας θυμίζει μέχρι πού μπορεί να φτάσει η εφοπλιστική αλαζονεία για λίγη διαφήμιση.
Όνομα πλοίου: INTAN DAYA 7
Αριθμός IMO: 9656967
MMSI: 525020078
Σημαία: Ινδονησία
Τύπος: General Cargo Ship
Διαστάσεις: Μήκος 99 μέτρα και πλάτος 19 μέτρα
Έτος ναυπήγησης: 2012
Π.Χ.
