Την ίδια στιγμή οι μεταφορές εμπορευμάτων με φορτηγά και οι μεταφοράς εμπορευμάτων μέσω σιδηροδρομικών και αεροπορικών εταιρειών, οι οποίοι εκπέμπουν περισσότερο άνθρακα, δεν θα υπόκεινται σε ρύθμιση!
Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ μπορεί να έχει υποβαθμίσει την ικανότητα της ομοσπονδιακής κυβέρνησης να ρυθμίζει τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, αλλά ένα νέο νομοσχέδιο από τους εκπροσώπους Alan Lowenthal και Nanette Barragán (D-CA) θα αποκαταστήσει την εξουσία του, για έναν συγκεκριμένο κλάδο.
Ο προτεινόμενος νόμος για την καθαρή ναυτιλία του 2022 είναι η πρώτη ειδική νομοθεσία που στοχεύει τις εκπομπές αερίων από τη ναυτιλία στις Ηνωμένες Πολιτείες και βασίζεται στο ρυθμιστικό πλαίσιο Fit for 55 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη ναυτιλία.
Εάν θεσπιστεί όπως έχει γραφτεί, θα ήταν από τις λίγες σαφείς αρχές στις οποίες θα μπορούσε να βασιστεί η EPA για τη ρύθμιση των εκπομπών του άνθρακα από οποιαδήποτε βιομηχανία.
«Δεν έχουμε πλέον την πολυτέλεια να περιμένουμε να δράσουμε», είπε ο βουλευτής Λόουενταλ σε μια δήλωση.
«Πρέπει να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι βρισκόμαστε σε ένα οριακό σημείο της κλιματικής κρίσης. πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από τα ορυκτά καύσιμα, και αυτό περιλαμβάνει τος αεροπορικές, χερσαίες και θαλάσσιες πηγές μεταφοράς».
Το νομοσχέδιο θα απαιτούσε από την EPA να επιβάλει νέα στάνταρ για τα καύσιμα που εκπέμπουν άνθρακα για όλα τα ταξίδια, διεθνή και εγχώρια, που αφορούν οποιοδήποτε λιμάνι προσέλευσης των ΗΠΑ.
Η μείωση της εκπομπής των αερίων που ευθύνονται για το φαινόμενο του θερμοκηπίου θα μειωθεί γρήγορα: 20 τοις εκατό λιγότερο το 2027, 45 τοις εκατό λιγότερο το 2030, 80 τοις εκατό λιγότερο το 2035 και 100 τοις εκατό λιγότερο το 2040, φτάνοντας στο φιλόδοξο στόχο μηδέν έως το 2040 της Maersk.
Η απαίτηση καυσίμου χαμηλών εκπομπών άνθρακα θα ισχύει μόνο για πλοία που περνούν 30 ημέρες το χρόνο ή και περισσότερες σε ταξίδια από και προς τα λιμάνια των ΗΠΑ.
Αυτό θα κάλυπτε τον εγχώριο στόλο του νόμου Jones, το μεγαλύτερο μέρος του στόλου με σημαία ΗΠΑ και τα πλοία με ξένη σημαία που πραγματοποιούν τακτικά προς και από τις ΗΠΑ.
Ωστόσο, τα πλοία με ξένη σημαία θα μπορούσαν να αποφύγουν τον νέο νόμο περιορίζοντας τον χρόνο που θα βρίσκονται στα ύδατα των ΗΠΑ σε 29 ημέρες ή λιγότερο ανά έτος. Ένα ταξίδι σε λιμάνι στον Καναδά, το Μεξικό, τις Μπαχάμες ή άλλη κοντινή τοποθεσία θα μπορούσε να κάνει τη διάρκεια του ταξιδιού όσο το δυνατόν συντομότερη.
Αν και αυτό δεν ευθυγραμμίζεται με το πνεύμα του κανονισμού, συγκρίσιμα δρομολόγια χρησιμοποιούνται από καιρό τόσο στον τομέα του φορτίου όσο και στον τομέα των επιβατηγών πλοίων για συμμόρφωση με τις μεταφορές χαμηλού κόστους, μεταξύ άλλων σκοπών.
Τα πλοία κάτω των 400 GT, όπως είναι τα περισσότερα είδη ρυμουλκών, δεν θα υπόκεινται σε αυτή ρύθμιση. Αυτό θα επέτρεπε στους διαχειριστές ρυμουλκών να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν ορυκτά καύσιμα, ακόμη και για φορτηγίδες που θα ρυμουλκούν και οι οποίες θα έχουν πενταπλάσια χωρητικότητα μεταφορικής ικανότητας από ένα φορτηγό πλοίο.
Δεδομένου ότι δεν καλύπτονται από τον κανονισμό, οι φορείς εκμετάλλευσης φορτηγών, οι σιδηροδρομικές γραμμές και οι εταιρείες αεροπορικών εταιρειών – που ανταγωνίζονται τη ναυτιλία και εκπέμπουν περισσότερες εκπομπές ανά τόνο-μίλι, θα μπορούσαν να συνεχίσουν να λειτουργούν χρησιμοποιώντας ορυκτά καύσιμα.
Το νέο νομοσχέδιο θα προσθέσει επίσης ένα νέο επίπεδο στον ναυτιλιακό κανονισμό των Η.Π.Α. εστιάζοντας στα ταξίδια από και προς τα «λιμάνια προσέλευσης των ΗΠΑ» αντί για τα «σημεία στις Ηνωμένες Πολιτείες» (Νόμος Jones) ή τα «πλεύσιμα ύδατα των Ηνωμένων Πολιτειών» ( ομοσπονδιακή δικαιοδοσία).
Εάν εξέδρες εξόρυξης πετρελαίου, οι υπεράκτιοι πύργοι αιολικής ενέργειας, τα αγκυροβόλια και τα SBM, όπου βρίσκονται πολύ συχνά μεγάλα εμπορικά πλοία, θα μπορούσαν να θεωρηθούν “λιμάνια” για τους σκοπούς της ρύθμισης των κανονισμών για την ένταση του άνθρακα, θα μπορούσαν σίγουρα να είναι αντικείμενο συζήτησης.
