Και όμως συνέβη και αυτό: Ένα εμπορικό πλοίο τέθηκε υπό κράτηση και του επιβλήθηκε πρόστιμο στο λιμάνι του Ningbo της Κίνας για την «παράνομη» χρήση του Starlink. Το σύστημα αυτό είναι μια σανίδα σωτηρίας για τους ναυτικούς και το περίμεναν εδώ και πολλά χρόνια, τώρα όμως αντιμετωπίζεται και επίσημα ως κάτι παράνομο από τις κινεζικές ναυτιλιακές αρχές.
Για χρόνια, ο ναυτιλιακός κλάδος αγνοούσε την άσχημη ψυχική υγεία των ναυτικών στα πλοία, αλλά το Starlink έδωσε την δυνατότητα να μπορεί ο ναυτικός να δει με βιντεοκλήση τα παιδιά του και το σπίτι του, την στιγμή που του δίνεται η δυνατότητα (έστω και περιορισμένα) να διαβάσει και κάποια νέα.
Τώρα, καθώς το πλοίο διασχίζει τα κινεζικά εθνικά ύδατα, το πλοίο είναι αναγκασμένο είτε να πληρώσει ένα βαρύ πρόστιμο εάν εντοπιστεί από τις αρχές είτε να κλείσει το σύστημα και να απομονωθεί και πάλι το πλήρωμα του.
Ο κλάδος παραμένει για ακόμη μια φορά σιωπηλός στην ποινικοποίηση του ναυτικού επαγγέλματος και στην μετατροπή του περιβάλλοντος εργασίας των ναυτικών σε έναν «εφιάλτη», όταν το πλοίο εισέλθει στα χωρικά ύδατα της Κίνας.
Δεν πρόκειται μόνο για μια δορυφορική κεραία. Πρόκειται για το ποιος ελέγχει πραγματικά το δικαίωμά που έχει ο ναυτικός να μιλάει στην οικογένεια του.
Από την μια, υπάρχει η απαίτηση από τους ναυτικούς να διατηρούν την παγκόσμια οικονομία σε λειτουργία 24/7, την ίδια στιγμή όμως όλοι παραμένουν άπραγοι στον εκάστοτε εκβιασμό των αρχών, οποίες σε αυτή την περίπτωση αντιμετωπίζουν μια βιντεοκλήση των ναυτικών στο σπίτι τους σαν μια πράξη κατασκοπείας.
Όλο αυτό προκαλεί αηδία. Οι Κινέζοι ανησυχούν περισσότερο για την «μη εξουσιοδοτημένη μετάδοση δεδομένων» παρά για την κατάθλιψη και τη μοναξιά των ναυτικών που βρίσκονται στο πλοίο.
Κάθε φορά που ένας καπετάνιος πρέπει να κρύψει αυτό το πιάτο κάτω από έναν μουσαμά για να αποφύγει μια ποινή, η βιομηχανία κάνει ένα τεράστιο βήμα προς τα πίσω.
Πόσος χρόνος τελικά απομένει μέχρι και οι τελευταίοι καλοί ναυτικοί απλώς να αρνηθούν να ξανά μπαρκάρουν σε τέτοιες εξευτελιστικές συνθήκες;
Αν ένα απλό σήμα αποτελεί απειλή για μια υπερδύναμη, τι λέει αυτό για την αξία που δίνουμε στους ανθρώπους που διαχειρίζονται τα πλοία; Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να το αποκαλούμε «ασφάλεια» και να αρχίσουμε να το αποκαλούμε αυτό που είναι: μια άμεση επίθεση στην ευημερία των ναυτικών.
Διαβάζουμε συνεχώς ότι βρισκόμαστε μπροστά από μια παγκόσμια έλλειψη ναυτικών. Πώς λοιπόν θα πάνε οι νέοι στα πλοία όταν αντιμετωπίζονται σαν τα «ζώα» και σαν «εγκληματίες» από την Κίνα και όχι μόνο;
Και τι τελικά κάνουν ο IMO και οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρείες παγκοσμίως για να προστατέψουν τους ναυτικούς; Τι πραγματικά κάνουν οι πετρελαϊκές εταιρείες που δήθεν νοιάζονται για τους ναυτικούς;
Γιατί ενώ όλοι έχουν ανάγκη τα πλοία και τα εμπορεύματα τους τα αντιμετωπίζουν σαν σκουπίδια και αυτά και τα πληρώματα τους; Γιατί η παγκόσμια ναυτιλιακή κοινότητα κλείνει τα μάτια μπροστά σε όλο αυτό; Γιατί τελικά οι πλοιοκτήτριες και διαχειρίστριες εταιρίες ανέχονται να τις αντιμετωπίζουν και αυτές σαν σκουπίδια οι εκάστοτε χώρες και τα λιμεναρχεία τους;
Δεν γνωρίζω πότε τελικά θα έχουμε μη επανδρωμένα πλοία σε ευρεία κλίμακα ώστε να μην χρειάζονται οι ναυτικοί ή τόσο μεγάλος αριθμός ναυτικών. Υποθέτω όμως ότι θα αργήσει αρκετά. Μπορεί 20 μπορεί και 50 χρόνια. Πώς θα βρίσκουν αξιόπιστα πληρώματα για να πάνε στην θάλασσα με τέτοιες συνθήκες; Εκτός εάν έχουν στο μυαλό τους ότι η Αφρική θα δώσει τον απαραίτητο αριθμό ναυτικών που λείπει.
Αμφιβόλου ποιότητας πληρώματα, χωρίς κανένα σοβαρό υπόβαθρο, θα έχει σαν αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση θαλασσών ατυχημάτων. Είναι σχεδόν βέβαιο.
Όσο η παγκόσμια κοινότητα θα κωφεύει και θα κλείνει τα μάτια στα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ναυτικός από τις επιθεωρήσεις και τις χώρες τις οποίες επισκέπτεται, τόσο οι ναυτικό θα φεύγουν από την θάλασσα και ούτε πίσω δεν θα κοιτάνε.
