Οι σημερινοί αριθμοί είναι εντυπωσιακοί με τον γενικό δείκτη εσόδων της ναυτιλίας να βρίσκεται σε ιστορικό υψηλό και σε ορισμένες αγορές τα ημερήσια έσοδα έχουν φτάσει σε επίπεδα που πριν από λίγα χρόνια θα έμοιαζαν αδιανόητα. Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια: όταν υπολογιστεί ο πληθωρισμός, η σημερινή έκρηξη δεν είναι η μεγαλύτερη που γνώρισε ποτέ η ναυτιλία.
Ο ClarkSea Index της Clarksons, που συνδυάζει τις αποδόσεις των βασικών κατηγοριών των εμπορικών πλοίων, έφθασε την περασμένη εβδομάδα στα 66.421 δολάρια την ημέρα. Ήταν το τρίτο συνεχόμενο ιστορικό ρεκόρ και περισσότερο από 30% πάνω από το προηγούμενο υψηλό των 50.714 δολαρίων, που είχε καταγραφεί τον Δεκέμβριο του 2007.
Αν κοιτάξει κάποιος μόνο αυτά τα ποσά, εύκολα θα πει ότι ζούμε την καλύτερη περίοδο στην ιστορία της σύγχρονης ναυτιλίας. Η Affinity Shipping έκανε όμως κάτι διαφορετικό πηγαίνοντας πίσω μέχρι τη δεκαετία του 1970 και μετέτρεψε τα τότε έσοδα σε σημερινά δολάρια.
Και εκεί αλλάζουν τα πράγματα αφού τα λιγότερα δολάρια τότε άξιζαν περισσότερο. Με λίγα λόγια το χρήμα ήταν πιο ισχυρό ή είχε μεγαλύτερη αξία, όπως συνηθίζουμε να λέμε.
Σε ονομαστικούς αριθμούς, η δεκαετία του 2020 είναι πράγματι η ισχυρότερη όσο αναφορά την ανάλυση, με μέση ημερήσια απόδοση περίπου 28.000 δολάρια μέχρι σήμερα. Μετά την προσαρμογή για τον πληθωρισμό όμως, οι επιδόσεις της δεκαετίας που διανύουμε πέφτουν στην τρίτη θέση.
Η Affinity υπολογίζει ότι η πραγματική μέση απόδοση της δεκαετίας του 1970 ισοδυναμούσε με περίπου 55.000 σημερινά δολάρια την ημέρα. Η δεκαετία του 2000 ακολουθεί με περίπου 38.000, ενώ η σημερινή βρίσκεται λίγο πάνω από τα 30.000.
Με άλλα λόγια, ένα πλοίο που έβγαζε πολύ λιγότερα χρήματα το 1974 μπορούσε να δημιουργεί μεγαλύτερη πραγματική οικονομική αξία από ένα πλοίο που σήμερα εμφανίζει πολύ υψηλότερο ημερήσιο TCE.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά αφού η παγκόσμια ναυτιλία του 2026 είναι πολλαπλάσια σε μέγεθος από εκείνη της δεκαετίας του ’70. Ο Martin Stopford έχει υπολογίσει ότι από το 2021 ο κλάδος έχει δημιουργήσει περίπου 3,1 τρισ. δολάρια σε μετρητά, περισσότερο από το περίφημο supercycle του 2004–2008.
Άρα συνολικά η βιομηχανία παράγει έναν τεράστιο πλούτο, αλλά αν το δούμε ανά πλοίο και σε πραγματική αγοραστική αξία όμως, η ιστορία έχει δει ακόμη πιο ακραίες εποχές.
Το ενδιαφέρον βρίσκεται σε αυτό που ακολούθησε
Η σύγκριση με τη δεκαετία του ’70 δεν έχει αξία μόνο για να βρούμε ποια εποχή «κερδίζει». Έχει αξία για όσα συνέβησαν μετά.
Τα πολύ υψηλά πραγματικά έσοδα της δεκαετίας του 1970 ακολούθησε μια πολύ πιο αδύναμη δεκαετία του 1980. Το ίδιο μοτίβο εμφανίστηκε αργότερα, με την εξαιρετική αγορά των 2000s να δίνει την θέση της στα 2010s, τη χειρότερη από τις έξι δεκαετίες που εξέτασε η Affinity.
Η εξήγηση είναι παλιά όσο και η ίδια η ναυτιλία και είναι πολύ απλή. Οι υψηλοί ναύλοι φέρνουν νέες παραγγελίες. Οι παραγγελίες γίνονται πλοία. Και όταν αυτά τα πλοία παραδίδονται δύο ή τρία χρόνια αργότερα, κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι η ζήτηση που δημιούργησε το αρχικό boom εξακολουθεί να υπάρχει.
Υπάρχει πάντως μια πολύ σημαντική διαφορά με το παρελθόν. Το βιβλίο παραγγελιών των δεξαμενόπλοιων βρίσκεται σήμερα περίπου στο 26,5% του υπάρχοντος στόλου. Το 2007 είχε φτάσει στο 51,8%.
Πόσο ήταν το 1971; 104,5%!
Δηλαδή στα χαρτιά υπήρχαν τότε προς ναυπήγηση περισσότερα δεξαμενόπλοια από ολόκληρο τον υφιστάμενο στόλο. Απίστευτο αλλά αληθινό, και αυτό ίσως είναι και το καταλληλότερο μέτρο για να καταλάβει κανείς πόσο ακραία ήταν πραγματικά εκείνη η εποχή.
