ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΡΘΡΑ

Πλοίο-φάντασμα ανακαλύφθηκε στον Ειρηνικό [pics]

vrethike_ploio_fantasma2

Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά στο 5 αστέρων Ionian Blue Hotel Bungalows & Spa Resort, στη Λευκάδα με έκπτωση 50%!

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Χαβάης στο Mānoa και του Γραφείου Εθνικών Θαλάσσιων Καταφυγίων της NOAA (National Oceanic and Atmospheric Administration) ανακοίνωσαν την ανακάλυψη ενός άθικτου “πλοίου-φάντασμα” 2.000 πόδια (610 μέτρα) κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και περίπου 20 μίλια ανοικτά των ακτών της O’ahu.

Καθισμένο σε όρθια θέση, με το μοναχικό κατάρτι του να στέκεται ακόμα και τον τροχός του πλοίου να βρίσκεται ακόμη στη θέση του, το κύτος του πρώην καλωδιακού πλοίου Dickenson, που μετονομάστηκε αργότερα σε USS Kailua, βρέθηκε στο βυθό της θάλασσας πέρυσι κατά τη διάρκεια μιας ερευνητικής υποβρύχιας αποστολής.

“Είναι πάντα συγκλονιστικό όταν πλησιάζεις σε ένα μεγάλο στόχο σόναρ με τα υποβρύχια Pisces και δεν γνωρίζεις τι μεγάλο κομμάτι της ιστορίας πρόκειται να αναδυθεί από το σκοτάδι”, δήλωσε ο Terry Kerby, υποβρύχιος πιλότος του Υποθαλάσσιου Εργαστήριoυ Έρευνας της Χαβάης (Hawai‘i Undersea Research Laboratory’s – HURL). “To πλοίο ήταν εκπληκτικά ανέπαφο για ένα πλοίο που βυθίστηκε με τορπίλη. Οι δομές του άνω καταστρώματος από την πλώρη προς την πρύμνη ήταν καλά διατηρημένες και δεν έδειχναν κανένα σημάδι βλάβης από τορπίλη”.

vrethike_ploio_fantasma1

Έχοντας κάνει το πρώτο του δρομολόγιο στο Τσέστερ της, Πενσυλβανίας, στις αρχές του 1923 για την Commercial Pacific Cable Co., το Dickenson ήταν ζωτικό μέρος ενός παγκόσμιου δικτύου καλωδιακών υποβρυχίων που εγκαθιστούσαν τηλεπικοινωνίες παγκοσμίως. Όταν τα καλώδια έφτασαν στη Χαβάη για πρώτη φορά το 1901, ήταν ένα σημαντικό βήμα όχι μόνο ως προς την εγκατάσταση ενός βασικού κρίκου στο δίκτυο, αλλά και στη σύνδεση των νησιών με το υπόλοιπο κόσμο με σχεδόν στιγμιαία επικοινωνία. Το Dickenson έφτασε στη Χαβάη και άρχισε τις εργασίες του τον Ιούλιο του ίδιου έτους. Επισκευάζοντας καλώδια και μεταφέροντας προμήθειες, το Dickenson εξυπηρετούσε τους απομακρυσμένους σταθμούς στο Midway και το νησί Fanning από το 1923 μέχρι το 1941.

“Από την υπηρεσία της στο εσωτερικό του νησιού μέχρι το ρόλο της στις επικοινωνίες του Ειρηνικού και, στη συνέχεια στο Β ‘Παγκόσμιο Πόλεμο, το Dickenson σήμερα είναι σαν ένα μουσειακό έκθεμα που αναπαύεται στο σκοτάδι, θυμίζοντας μας αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία της ιστορίας του Ειρηνικού”, δήλωσε ο Hans Van Tilburg του Γραφείου Εθνικών Θαλάσσιων Καταφυγίων της NOAA.

Το Dickenson ήταν επίσης γνωστό για τη ναύλωση του από την Cable and Wireless Ltd, βρετανική εταιρία τηλεπικοινωνιών που επίσης επιχειρούσε στον Ειρηνικό, για να εκκενώσει εργαζόμενους της εταιρείας από το Fanning Island, ένα προορισμό αρκετά γνωστό στο πλήρωμα του Dickenson, καθώς συχνά σταματούσαν στον εκεί σταθμό της εταιρείας για ανεφοδιασμό. Με τη Βρετανία σε πόλεμο με τη Γερμανία και τους συνεργάτες του Άξονα, υπήρχε ο φόβος πως ο σταθμός θα αποτελέσει στόχο επίθεσης, καθώς οι σταθμοί της εταιρείας ήταν επίσης στόχοι για τους Γερμανούς επιδρομείς στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το Dickenson έφτασε στο Περλ Χάρμπορ με τα άτομα που εκκένωναν το Fanning το πρωί της 7ης Δεκεμβρίου του 1941, πλέοντες προς ένα λιμάνι που βρισκόταν σε πόλεμο. Μερικοί από τους μεταφερόμενους από το Dickenson παρατήρησαν ένα υποβρύχιο που ακολουθούσε το πλοίο τους, για να το δουν να εξαφανίζεται αμέσως, καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο υποβρύχιο και το ανάγκασαν να απομακρυνθεί.

Η έλευση του πολέμου είχε επιπτώσεις για το Midway, το σύνηθες λιμάνι κλήσης για το Dickenson, όπως και για το ίδιο το Dickenson. Η καλωδιακή υπηρεσία τηλεπικοινωνιών από Midway προς τον Ειρηνικό ήταν σύντομα εκτός λειτουργίας, και παρέμεινε έτσι σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Ο ρόλος του Midway σαν κόμβου στις επικοινωνίες δια μέσου του Ειρηνικού είχε ουσιαστικά τελειώσει, και ένας νέος στρατηγικός ρόλος, που ήταν προφανής για τις αμερικάνικες επιθυμίες από την έναρξη της εμπλοκής της στην ατόλλη, ήρθε στο προσκήνιο, όπως έγινε εμφανές και με τη διάσημη μάχη του Midway, έξω από τις ακτές της ατόλης το 1942.

Το Dickenson, που τώρα είχε ναυλωθεί από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, τέθηκε σε υπηρεσία ως USS Kailua (ΙΧ-71) για την εξυπηρέτηση των καλωδιακών και υποβρύχιο διχτύων στο Νότιο Ειρηνικό, μέχρι να επιστρέψει στην Περλ Χάρμπορ, προς το τέλος του πολέμου. Καθώς δεν χρειαζόταν πλέον από το Πολεμικό Ναυτικό ή την Commercial Cable Co, το πρώην USS Kailua βυθίστηκε όντας στόχος υποβρύχιας τορπίλης στις 7 Φεβρουαρίου 1946. Η ακριβής τοποθεσία δεν καταγράφηκε, και η τελευταία κατοικία του πλοίου είχε παραμείνει μυστήριο.

vrethike_ploio_fantasma

“Βλέποντας το πλοίο να έρχεται στο φως, ήμασταν όλοι έκπληκτοι από το επίπεδο της συντήρησης και από το γεγονός ότι τα πάντα ήταν περισσότερο ή λιγότερο στη θέση τους. Η ταυτοποίηση του ναυαγίου ήταν εύκολη, όχι μόνο λόγω της μοναδικής του μορφής, αλλά και επειδή ο αριθμός αναγνώρισης του Ναυτικού ΙΧ-71 ήταν ακόμα ζωγραφισμένος στο τόξο”, δήλωσε ο Delgado, διευθυντής του Προγράμματος Ναυτικής Κληρονομιάς.

Η λεπτομερής ανάλυση των ερευνών με σόναρ στον πυθμένα της θάλασσας στα ανοικτά του O’ahu από το Kerby και τον Steve Price του HURL έχει ήδη βρει έναν αριθμό σημαντικών, προηγουμένως ανεξερεύνητων ναυαγίων που παρέμειναν άγνωστα μέχρι που εντοπίστηκαν από τα HURL’s Pisces υποβρύχια. Αυτά περιλαμβάνουν το ιαπωνικό υποβρύχιο-νάνο που βυθίστηκε κατά την έναρξη της επίθεσης στο Περλ Χάρμπορ, και τα τεράστια υποβρύχια αεροπλανοφόρο Ι-400 και Ι-401.

Το ναυάγιο του USS Kailua θεωρείται μια ιστορική τοποθεσία. “Σχεδιάζουμε να εντάξουμε το ναυάγιο στο Εθνικό Μητρώο ιστορικών τόπων”, σημείωσε ο Delgado. “Αυτό το μοναδικό αμερικανικό πλοίο, ζωτικής σημασίας για το ρόλο του στη διατήρηση των παγκόσμιων τηλεπικοινωνιών ανοιχτών κατά το πρώτο μέρος του 20ού αιώνα, συνδέεται επίσης με το ιστορικά σημαντικό Εθνικό Καταφύγιο Άγριας Ζωής Ατολλης του Midway (Midway Atoll National Wildlife Refuge), τώρα μέρος του Εθνικού Θαλάσσιου Μνημείου της Papahanaumokukea στο Εθνικό Σύστημα Θαλάσσιων Καταφύγιων. Ναυάγια όπως αυτό μας θυμίζουν ξεχωριστές θέσεις στον ωκεανό, όπως το μνημείο, που συνδέουν όλους μας με αυτούς ως καταφύγια, ναούς και μουσεία κάτω από τη θάλασσα”.

Δεν υπάρχουν σχέδια για μια επιστροφή στο σημείο ή οποιαδήποτε προσπάθεια ανάσυρσης• το ναυάγιο ανήκει στην κυβέρνηση των ΗΠΑ και προστατεύεται ως ομοσπονδιακή περιουσία.