Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις σχετικά με το εμπορικό λιμάνι της Οδησσού, αφού τα Ρωσικά πλήγματα στις λιμενικές υποδομές είχαν σαν αποτέλεσα να μηδενιστούν οι προσεγγίσεις των εμπορικών πλοίων και σε αυτό το λιμάνι αλλά και σε γειτονικά λιμάνια της Ουκρανίας.
Με φόντο τον μεγάλο κίνδυνο που υπάρχει για τα πλοία και τα πληρώματα, πλοιοκτήτες και ναυλωτές επέλεξαν να «παγώσουν» τους ελλιμενισμούς των πλοίων στην Οδησσό και στα γύρω λιμάνια, περιμένοντας κάποια αποκλιμάκωση που, προς το παρόν, δεν φαίνεται στον ορίζοντα. Ήδη από τον Δεκέμβριο του 2025, οι εξαγωγές σιτηρών είχαν υποχωρήσει αισθητά, προϊδεάζοντας για το αδιέξοδο που θα ακολουθούσε.
Οι επιθέσεις κορυφώθηκαν στα μέσα Ιανουαρίου, με στόχους λιμενικές εγκαταστάσεις στην περιοχή της Οδησσού και ειδικά στο Chornomorsk, όπου χρησιμοποιήθηκαν βαλλιστικά συστήματα. Παράλληλα, drones χτύπησαν πλοία που κατευθύνονταν προς τα ουκρανικά λιμάνια, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα αποτροπής. Οι επιθέσεις είχαν στόχο την αναστολή της θαλάσσιας εμπορικής δραστηριότητας, με την ουκρανική πλευρά να παραδέχεται εμμέσως ότι το θαλάσσιο εμπόριο έχει πρακτικά σταματήσει.
Στην πράξη, αυτό που διαμορφώνεται μοιάζει με άτυπο ναυτικό αποκλεισμό. Ο λεγόμενος «διάδρομος των σιτηρών», που κατά καιρούς παρουσιάστηκε ως ασφαλής λύση εν μέσω πολέμου, έχει πάψει να λειτουργεί στην πράξη εδώ και πολύ καιρό. Οι συνέπειες για την ουκρανική οικονομία είναι πολύ μεγάλες, την ώρα που η κατάσταση στην Μαύρη Θάλασσα δείχνει να παραμένει έκρυθμη.
Παρακολουθώντας τις εξελίξεις από ναυτιλιακή σκοπιά, δύσκολα μπορεί κανείς να αγνοήσει τον ανθρώπινο παράγοντα πίσω από τους αριθμούς. Έχουμε αναφέρει πολλές φορές ότι οι ναυτικοί που προσεγγίζουν λιμάνια της Ουκρανίας και της Ρωσίας κινδυνεύουν άμεσα. Ας μην ξεχνάμε ότι χάσει αρκετοί ναυτικοί την ζωή τους από τότε που ξεκίνησε η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, ενώ οι τελευταίες επιθέσεις στα Ελληνόκτητα πλοία προκάλεσαν περαιτέρω ανησυχία στην ναυτιλιακή κοινότητα.
Η εμπορική ναυτιλία υποτίθεται ότι θα έπρεπε να μένει έξω από όποιες διενέξεις μεταξύ τω χωρών, με την διασφάλιση της ελεύθερης διακίνησης των αγαθών να είναι ύψιστης σημασίας για το παγκόσμιο εμπόριο και τους ανθρώπους που χρειάζονται τα απαραίτητα αγαθά. Όσο οι επιθέσεις συνεχίζονται, δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη ναυτιλία από αυτόν της αποχής από τις συγκεκριμένες περιοχές.
Αυτό βέβαια είναι σίγουρο ότι θα αφήσει πίσω του ένα τεράστιο οικονομικό και ανθρωπιστικό κενό που δύσκολα καλύπτεται….
