Σε μία ακόμη απίστευτη ιστορία, η διάσωση στον Ατλαντικό του Βέλγου κωπηλάτη Benoit Bourguet από το πλήρωμα του δεξαμενόπλοιου Horten μας θυμίζει πόσο γρήγορα μπορούν να ανατραπούν τα πάντα και πόσο σημαντικός παραμένει ο επαγγελματισμός και η ναυτοσύνη στη θάλασσα.
Ο 47χρονος Bourguet συμμετείχε στον αγώνα World’s Toughest Row, προσπαθώντας να διασχίσει μόνος του τον Ατλαντικό από τα Κανάρια Νησιά προς την Αντίγκουα, όταν δύο μεγάλα κύματα (Rogue Waves) που έφταναν σχεδόν τα 5 μέτρα χτύπησαν το σκάφος του, με αποτέλεσμα αυτό να ανατραπεί 1.100 ναυτικά μίλια ανατολικά του Πουέρτο Ρίκο, αναγκάζοντάς έτσι τον να το εγκαταλείψει και να επιβιβαστεί στην σωσίβια σχεδία του.
Τις πρώτες πρωινές ώρες, η ακτοφυλακή των ΗΠΑ στο Σαν Χουάν έλαβε σήματα κινδύνου από την συσκευή EPIRB του σκάφους του και εξέδωσε ειδοποίηση μέσω του συστήματος AMVER. Το δεξαμενόπλοιο Horten, που ταξίδευε από τη Γερμανία προς τη Γουιάνα, άλλαξε πορεία, διανύοντας πάνω από 100 μίλια και πλέοντας για περισσότερες από 12 ώρες σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Με τη βοήθεια των δεδομένων του στίγματος από το EPIRB, το πλήρωμα του τάνκερ εντόπισε τελικά τη σχεδία και ανέσυρε τον Bourguet από την θάλασσα με μεγάλη δυσκολία. Ήταν αφυδατωμένος, αλλά ζωντανός, μετά από σχεδόν 24 ώρες στη θάλασσα.
Κατά τη γνώμη μου, αυτή η διάσωση αξίζει πραγματικό σεβασμό. Η διάσωση που έκανε το φορτωμένο δεξαμενόπλοιο εν μέσω τόσο δύσκολων καιρικών συνθηκών δεν είναι ποτέ απλή υπόθεση, και η ασφαλής προσέγγιση και περισυλλογή ενός ανθρώπου σε τέτοιες συνθήκες απαιτεί ψυχραιμία, ομαδικότητα και υψηλή ναυτοσύνη.
Παράλληλα, δείχνει για ακόμη μία φορά πόσο σημαντικός είναι ο σωστός εξοπλισμός και τα συστήματα όπως το AMVER. Πάνω απ’ όλα όμως, μας θυμίζει ότι στη θάλασσα εξαρτόμαστε ο ένας από τον άλλον. Σήμερα μπορεί να είναι ένας μοναχικός κωπηλάτης, αύριο μπορεί να είμαστε εμείς. Τέτοιες ιστορίες αποδεικνύουν ότι, παρά την τεχνολογία, ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει αυτός που στο τέλος σώζει ζωές.
