Σύμφωνα με το Archipelagos – Institute of Marine Conservation, η Βατοτρυγόνα (Dasyatis pastinaca) είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σαλάχια της Μεσογείου. Ζει κυρίως σε ρηχά παράκτια νερά με αμμώδη ή λασπώδη βυθό, συχνά θαμμένη στην άμμο, αλλά την καταγράφουμε συχνά και σε θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας, όπου τρέφεται με μικρά ψάρια, καρκινοειδή και μαλάκια. Χαρακτηριστικό της είναι το δηλητηριώδες αγκάθι στην ουρά, το οποίο χρησιμοποιεί μόνο για άμυνα.
Η βατοτρυγόνα ζει συνήθως έως 10–15 χρόνια, αλλά όπως και όλα τα σαλάχια και τα καρχαριοειδή αναπαράγεται αργά και γεννά λίγα μικρά κάθε φορά. Για τον λόγο αυτό οι πληθυσμοί τους είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι.
Σε αντίθεση με τα περισσότερα ψάρια που απελευθερώνουν χιλιάδες ή ακόμη και εκατομμύρια αυγά στο νερό (ένας τόνος έως 30 εκατομμύρια, ένας σαργός έως 1 εκατομμύριο ανά αναπαραγωγική περίοδο), τα σαλάχια και οι καρχαρίες έχουν εσωτερική γονιμοποίηση και γεννούν μόνο λίγα μικρά κάθε φορά.
Για παράδειγμα, η βατοτρυγόνα είναι ωοζωοτόκος: τα έμβρυα αναπτύσσονται μέσα στο σώμα της μητέρας και γεννιούνται ζωντανά μετά από κύηση περίπου 4–6 μηνών. Κάθε φορά γεννιούνται συνήθως 4–9 νεαρά, πλήρως σχηματισμένα.
Αυτή η αργή αναπαραγωγή είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους οι πληθυσμοί σαλαχιών και καρχαριών ανακάμπτουν πολύ πιο αργά όταν μειώνονται λόγω υπεραλίευσης ή άλλων ανθρωπογενών πιέσεων.
