Το ακτοπλοϊκό πρόβλημα της Αστυπάλαιας επιστρέφει στο προσκήνιο, με τον Δήμο να ζητά σταθερές συνδέσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους. Στόχος είναι να δοθεί μια μόνιμη λύση στην αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν κάτοικοι και επαγγελματίες του νησιού.
Ο δήμαρχος Αστυπάλαιας Νικόλαος Κομηνέας βρέθηκε εκ νέου στο Υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής στις 25 Αυγούστου, συνεχίζοντας τις παρεμβάσεις των τελευταίων μηνών για το ακτοπλοϊκό δίκτυο του νησιού.
Στο επίκεντρο βρίσκεται η σύνδεση με Κάλυμνο και Κω, η οποία έχει ουσιαστικά χαθεί εδώ και μήνες. Για την Αστυπάλαια, όμως, η Κως δεν αποτελεί απλώς έναν ακόμη γειτονικό προορισμό αφού μέσω αυτής εξασφαλίζεται πρόσβαση σε περισσότερες αεροπορικές συνδέσεις, υπηρεσίες και υποδομές που δεν υπάρχουν σε ένα μικρό νησί.
Οι συνέπειες μιας παρατεταμένης ακτοπλοϊκής απομόνωσης γίνονται ιδιαίτερα αισθητές τον χειμώνα και η μετακίνηση ενός κατοίκου για ιατρικούς λόγους, για μια υπόθεση που απαιτεί παρουσία σε δημόσια υπηρεσία ή ακόμη και η διακίνηση προϊόντων μπορούν να μετατραπούν σε πολύ πιο σύνθετη διαδικασία όταν τα διαθέσιμα δρομολόγια είναι ελάχιστα.
Χαρακτηριστικό είναι και το πρόβλημα με τη Ρόδο, με την οποία υπάρχει μόλις μία ακτοπλοϊκή σύνδεση την εβδομάδα με τον Δήμο να επιδιώκει τουλάχιστον δύο εβδομαδιαία δρομολόγια σε ετήσια βάση, ώστε μια μετάβαση στη Ρόδο να μη συνεπάγεται αναγκαστικά πολυήμερη παραμονή μέχρι να υπάρξει δυνατότητα επιστροφής.
Παράλληλα, επανέρχεται στο τραπέζι και η δημιουργία μιας θαλάσσιας διαδρομής που θα μπορούσε να συνδέσει ουσιαστικά τις Κυκλάδες με τα Δωδεκάνησα.
Το σχέδιο που έχει προωθήσει η Αστυπάλαια προβλέπει σύνδεση από τον Πειραιά προς Σύρο, Μύκονο, Νάξο, Σαντορίνη και Ανάφη, πριν το πλοίο συνεχίσει προς Αστυπάλαια, Κω και Ρόδο. Μια τέτοια γραμμή δεν θα εξυπηρετούσε μόνο ένα νησί αλλά θα δημιουργούσε έναν ακτοπλοϊκό άξονα μεταξύ δύο μεγάλων νησιωτικών συμπλεγμάτων, όπου σήμερα οι απευθείας δυνατότητες μετακίνησης παραμένουν περιορισμένες.
Η συγκεκριμένη ιδέα είχε εξεταστεί και κατά τον προηγούμενο σχεδιασμό των ακτοπλοϊκών συνδέσεων, χωρίς τελικά να προχωρήσει στον διαγωνισμό των γραμμών δημόσιας υπηρεσίας. Τώρα επανέρχεται καθώς πλησιάζουν οι αποφάσεις που θα καθορίσουν τα επιδοτούμενα δρομολόγια των επόμενων περιόδων.
Αυτό εξηγεί και γιατί ο Δήμος πιέζει ώστε οι αποφάσεις να ληφθούν εγκαίρως. Όταν ολοκληρωθεί ένας πολυετής σχεδιασμός άγονων γραμμών, η προσθήκη μιας νέας σύνδεσης στη συνέχεια γίνεται πολύ δυσκολότερη.
Υπάρχει μάλιστα και δεύτερη προσέγγιση, με συμβατικό πλοίο και κυκλικό δρομολόγιο μεταξύ νησιών των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων. Η λογική είναι διαφορετική από μια απευθείας γραμμή προς τον Πειραιά και είναι να δημιουργηθεί ένα πιο πυκνό ενδονησιωτικό δίκτυο, ώστε οι κάτοικοι να μπορούν να μετακινούνται μεταξύ των νησιών χωρίς να χρειάζεται πολλές φορές να ταξιδεύουν πρώτα προς την Αττική.
Το πρόβλημα της Αστυπάλαιας αναδεικνύει έτσι κάτι μεγαλύτερο από την έλλειψη ενός συγκεκριμένου δρομολογίου. Στα μικρότερα νησιά, η ακτοπλοΐα λειτουργεί ως βασική υποδομή, αντίστοιχη σε μεγάλο βαθμό με έναν οδικό άξονα στην ηπειρωτική Ελλάδα, έτσι όταν μια σύνδεση σταματήσει να εκτελείται, δεν χάνεται απλώς μια επιλογή ταξιδιού.
Για αυτό και η συζήτηση για τις άγονες γραμμές δεν μπορεί να περιορίζεται στον αριθμό των επιδοτούμενων δρομολογίων. Το κρίσιμο είναι αν το δίκτυο που σχεδιάζεται επιτρέπει σε ένα νησί όπως η Αστυπάλαια να παραμένει πραγματικά συνδεδεμένο δώδεκα μήνες τον χρόνο.
