Ο γολγοθάς του ναυτικού: Το μπάρκο και το ξέμπαρκο την εποχή του κορονοϊού

Χαιρετίζω όλους τους συναδέλφους ναυτικούς που παλεύουν σε τόσο αντίξοες συνθήκες την εποχή του κορονοϊού ή καλύτερα να πω ότι ταλαιπωρούνται ακόμη περισσότερο στην εποχή του κορονοϊού.

Έχουν γραφτεί χιλιάδες λέξεις για το πόσο επικίνδυνο, δύσκολο και ιδιόμορφο είναι το επάγγελμα του ναυτικού και όλοι μας το έχουμε καταλάβει και νιώσει καλά στο πετσί μας αυτό. Δυστυχώς σε όλα αυτά τα δύσκολα λοιπόν ήρθε να προστεθεί και η κατάσταση με τον κορονοϊό. Μια κατάσταση η οποία ξεπερνάει την εκάστοτε εταιρεία,και η οποία κατάσταση έδειξε για ακόμη μια φορά το πως αντιμετωπίζεται ο ναυτικός.

Ο γολγοθάς ξεκινάει με το μόλις χτυπήσει το τηλέφωνο για μπάρκο. Και λέω γολγοθάς γιατί σα ναυτικός θα κληθείς να ξεκινήσεις από το σπίτι σου για να φτάσεις στο καράβι έχοντας περάσει 40 κύματα, όπως φυσικά και το αντίθετο, να φύγεις δηλαδή από το καράβι για να φτάσεις στο σπίτι σου.

Εάν δε η περιοχή μπάρκου-ξέμπαρκου είναι η Ασία τότε μιλάμε την έκατσες… εάν κιόλας σου κάτσει καμία Σρι Λάνκα τότε είναι που αρχίζεις να σιχτιρίζεις την όλη κατάσταση.

Μιλάμε ότι σου φέρονται στην κυριολεξία σα ζώο, πηγαίνοντας τους ναυτικούς σε κάτι πλοία-κάτεργα με κοινές τουαλέτες περιμένοντας 2,3,4 η και 5 μέρες την πτήση τσάρτερ η οποία θα τους μεταφέρει στις Μαλδίβες και από εκεί στον προορισμό τους. Αλλά και για ξενοδοχείο να μιλήσουμε, είναι κάτι κάτεργα κτήρια ξεχασμένα ξενοδοχεία 40-50 ετών τα οποία σε χώνουν μέσα σε ένα δωμάτιο και δε σε αφήνουν καν να ξεμυτίσεις έξω από αυτά. Κοινώς σαν φυλακή ένα πράγμα. Σου φέρνουν και ένα ινδιάνικο φαγητό και τέλος. Μιλάμε για απίστευτες καταστάσεις εν έτη 2021!

Το ταξίδι δε με τα αεροπλάνα προϋποθέτει -και ανάλογα πάντα την διάρκεια του ταξιδιού και τον προορισμό- ότι θα φοράς και την μάσκα καμία 30αρια ώρες έχοντας πια βγει το κόκαλο πίσω από τα αυτιά από το λαστιχάκι.

Το αστείο είναι ότι σε όλα τα αεροδρόμια βλέπεις το μήνυμα «keep a minimum social distance 1,5 meter» και την ίδια στιγμή σε στοιβάζουν σε λεωφορεία (για εκεί που δεν υπάρχουν φυσούνες) τον έναν πάνω στον άλλον, ενώ μπαίνοντας στο αεροπλάνο αναρωτιέσαι που θα κάτσεις από τον συνωστισμό που υπάρχει. Μιλάμε για την απόλυτη ξεφτίλα.

Η ταλαιπωρία και η κάκιστη συμπεριφορά ως προς τους ναυτικούς δεν έχει όρια, και η εποχή του κορονοϊού απλά ανέδειξε ότι κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για τον ναυτικό. Βέβαια ο ναυτικός το γνώριζε αυτό και φώναζε εδώ και χρόνια αλλά οι χαρτογιακάδες έκλειναν τα αυτιά τους. Όχι ότι τώρα δε τα κλείνουν, απλά τώρα ποια δε μπορούν να το σπρώξουν κάτω από το χαλάκι όλο αυτό.

Port state control, IMO, MLC, vetting και όλο αυτό το συναπάντημα που στόχο έχει όχι την βελτίωση των συνθηκών εργασίας του ναυτικού, αλλά την αφαίμαξη και απαξίωση του. Και μπαίνει μετά ο vetting μέσα και σου λέει «ξέρεις, το αυτοκόλλητο IMO ήταν κολλημένο λίγο 5 πόντους πιο πάνω από το επιτρεπτό φάε μια παρατήρηση» ή μπαίνει η MLC και την νοιάζει εάν ο μάγειρας έκοψε κρέας στο μπλε πλαστικό και όχι στο κόκκινο. Νοιάζονται τώρα όλοι αυτοί και καλά για τον ναυτικό όταν οι μισές χώρες εδώ στην Ασία (πέρυσι όλες) είναι κλειστές για τους ναυτικούς, ενώ και η πλειοψηφία αυτών που είναι ανοικτές τους φέρονται πραγματικά σα ζώο.

Όλα είναι για το θεαθήναι και το έχουμε καταλάβει, το φωνάζουμε και συνεχώς αλλά οι γραφιάδες που έχουν πάρει τη ναυτιλία στα χέρια τους κλείνουν επιδεικτικά τα αυτιά τους.

Δυστυχώς ο ναυτικός πέρα των όλων άλλων προβλημάτων έχει πλέον να αντιμετωπίσει τον τελευταίο χρόνο και το τεράστιο πρόβλημα να πάει και να φύγει από το καράβι. Μεγαλύτερο όμως πρόβλημα όλων είναι η υποκρισία που υπάρχει προς το πρόσωπο του. Να είσαι 15 μήνες στο καράβι και να μπαίνει το PSC και ο Βετάς και με περίσσιο θράσος και ύφος να σου κάνει επιθεώρηση… αξία ανεκτίμητη.

Δυστυχώς θα μπορούσαμε να γράφουμε πολλές ώρες για το τι έχει τραβήξει ο ναυτικός τον τελευταίο χρόνο από τις χώρες που μπάρκαρε και ξεμπάρκαρε. Είμαι σίγουρος ότι όλοι έχετε μια περιπέτεια να αναφέρετε.

Καλά ταξίδια εύχομαι σε όλους με υγεία πάνω από όλα και με έξτρα υπομονή από αυτή που ήδη εμείς οι ναυτικοί είχαμε.

Γ.Κ

Διαβάστε ακόμα