Μια νέα μελέτη έρχεται να ανοίξει μια συζήτηση που μέχρι πριν από λίγα χρόνια θα έμοιαζε σχεδόν αδιανόητη για την Ελλάδα, και αφορά το ενδεχόμενο πλωτών πυρηνικών σταθμών παραγωγής ενέργειας στα ελληνικά νησιά μέσα στην επόμενη δεκαετία.
Την ώρα που η Ελλάδα επενδύει μαζικά στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και η παραγωγή από φωτοβολταϊκά έχει αυξηθεί εντυπωσιακά, αρκετά νησιά, κυρίως στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα, εξακολουθούν να εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από πετρελαϊκές μονάδες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, με υψηλό κόστος λειτουργίας και μεγάλη εξάρτηση από εισαγόμενα καύσιμα.
Σύμφωνα με νέα μελέτη του Deon Policy Institute σε συνεργασία με τον ABS, την Core Power και την Athlos Energy, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν μικροί πλωτοί πυρηνικοί σταθμοί, τοποθετημένοι πάνω σε ειδικές πλατφόρμες ή πλοία, οι οποίοι θα μπορούσαν να αποτελέσουν πιθανώς μια καλή λύση για το μέλλον.
Η ιδέα βασίζεται σε μικρές modular πυρηνικές μονάδες παραγωγής ενέργειας, οι οποίες θα μπορούν να ρυμουλκούνται και να εγκαθίστανται κοντά σε περιοχές με αυξημένες ενεργειακές ανάγκες.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της μελέτης, ένα παράκτιο κράτος όπως η Ελλάδα θα μπορούσε θεωρητικά να επωφεληθεί ιδιαίτερα από τέτοιες λύσεις, είτε για να αντικαταστήσει τις παλιές και υψηλά κοστοβόρες πετρελαϊκές μονάδες στα νησιά είτε για να υποστηρίξει την ηλεκτροδότηση λιμανιών, μεγάλων υποδομών ή ακόμη και data centers.
Η μελέτη επισημαίνει ότι η τεχνολογία των πλωτών πυρηνικών σταθμών θεωρείται πλέον ώριμη και ότι δεν υπάρχουν σημαντικά τεχνικά εμπόδια για την εφαρμογή της. Αντίθετα, τα μεγαλύτερα ζητήματα αφορούν το ρυθμιστικό πλαίσιο, την πολιτική βούληση αλλά κυρίως την κοινωνική αποδοχή.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, εφόσον υπάρξουν οι απαραίτητες αποφάσεις και προετοιμασία, ένας τέτοιος πλωτός πυρηνικός σταθμός θα μπορούσε θεωρητικά να λειτουργήσει στην Ελλάδα μεταξύ 2035 και 2040.
Το σενάριο αυτό πάντως αναμένεται να προκαλέσει πολλές αντιδράσεις και ερωτήματα, ειδικά σε μια χώρα όπως η Ελλάδα όπου η λέξη «πυρηνική ενέργεια» παραμένει ιδιαίτερα ευαίσθητη για μεγάλο μέρος της κοινωνίας.
Παρόλα αυτά, η συζήτηση γύρω από τους μικρούς πυρηνικούς αντιδραστήρες νέας γενιάς κερδίζει συνεχώς έδαφος διεθνώς, καθώς αρκετά κράτη αναζητούν τρόπους παραγωγής σταθερής ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.
Η μελέτη σημειώνει επίσης ότι η ισχυρή ναυπηγική και ναυτιλιακή τεχνογνωσία της Ελλάδας θα μπορούσε να αποτελέσει πλεονέκτημα στην ανάπτυξη τέτοιων πλωτών ενεργειακών λύσεων.
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές, το μεγάλο ερώτημα πλέον δεν είναι τόσο αν η τεχνολογία μπορεί να λειτουργήσει, αλλά αν οι κυβερνήσεις και οι κοινωνίες είναι έτοιμες να αποδεχθούν μια τόσο ριζική αλλαγή στο ενεργειακό μοντέλο.
Σε μια χώρα ειδικά όπως η Ελλάδα, που η βαριά της βιομηχανία είναι ο τουρισμός, ένα τέτοιο εγχείρημα είναι βέβαιο ότι θα συναντήσει πολλά εμπόδια και θα υπάρξουν και πολλές αντιδράσεις. Μια χώρα όμως όπως η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι πρωτοπόρος όσο αναφορά τεχνολογίες όπως οι μικροί πυρηνικοί αντιδραστήρες και ηλεκτροκίνητα ferry νέας γενιάς.
