Ζαλάδα προκαλεί το κόστος της ζημιάς του πολέμου για την εμπορική ναυτιλία με τις απαιτήσεις αποζημίωσης να έχουν ξεπεράσει τα 2 δισ. δολάρια, ενώ για ένα πλοίο που καλείται να περάσει από το Ορμούζ η ασφαλιστική επιβάρυνση μπορεί σήμερα να είναι δεκάδες φορές μεγαλύτερη από ό,τι πριν από την κρίση.
Περισσότερες από 70 είναι οι απαιτήσεις αποζημίωσης, οι οποίες έχουν ήδη υποβληθεί από την έναρξη των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με στοιχεία της ασφαλιστικής αγοράς, πρόκειται για τη δεύτερη μεγαλύτερη επιβάρυνση των θαλάσσιων ασφαλιστών μέσα σε περισσότερο από μία δεκαετία.
Το ανησυχητικότερο για τους πλοιοκτήτες δεν είναι μόνο όσα έχουν ήδη πληρωθεί, αλλά τι μπορεί να ακολουθήσει εάν χαθεί ολοσχερώς ένα σύγχρονο μεγάλο δεξαμενόπλοιο VLCC το οποίο μπορεί να αξίζει περίπου 140 εκατ. δολάρια και, σύμφωνα με την ίδια ανάλυση, τα πρόσθετα ασφάλιστρα πολεμικού κινδύνου για ορισμένες διελεύσεις έχουν φτάσει ακόμη και στο 10% της αξίας του πλοίου.
Σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για ασφαλιστική επιβάρυνση που μπορεί να φτάσει σε εκατομμύρια δολάρια για μία μόνο έκθεση στην επικίνδυνη περιοχή. Η τελική τιμή εξαρτάται βέβαια από το πλοίο, τη διαδρομή, τη σημαία, την ιδιοκτησία και το χρονικό διάστημα παραμονής στη ζώνη.
Η διαφορά σε σχέση με πριν από τον πόλεμο είναι τεράστια. με τα ασφάλιστρα για το Ορμούζ να υπολογίζεται ότι βρίσκονται πλέον 40 έως 60 φορές υψηλότερα, ενώ ο κατάλογος των περιοχών αυξημένου πολεμικού κινδύνου έχει επεκταθεί και βορειότερα στην Ερυθρά Θάλασσα μετά τις επιθέσεις κατά πλοίων που συνδέονται με τη Σαουδική Αραβία.
Το κόστος αυτό ενσωματώνεται στον ναύλο και τελικά στην τιμή του φορτίου, και όπως καταλαβαίνετε αυτό με την σειρά του περνάει στον τελικό καταναλωτή ο οποίος είναι τελικά αυτός που μένει με την καυτή πατάτα στα χέρια. Στην περίπτωση του αργού πετρελαίου, στελέχη της ασφαλιστικής αγοράς εκτιμούν ότι 7 έως 8 δολάρια ανά βαρέλι μπορεί σήμερα να συνδέονται με το κόστος του πολεμικού κινδύνου.
Για ένα VLCC που μεταφέρει δύο εκατομμύρια βαρέλια, η κλίμακα γίνεται εύκολα αντιληπτή.
Παράλληλα έχει δημιουργηθεί ένα ακόμη πρόβλημα, οι αντασφαλιστές, δηλαδή οι εταιρείες που ασφαλίζουν τους ίδιους τους ασφαλιστές, ανεβάζουν επίσης τις τιμές τους. Έτσι το κόστος μεταδίδεται σε ολόκληρη την ασφαλιστική αλυσίδα και δυσκολεύει ακόμη περισσότερο την κάλυψη πλοίων που έχουν σαουδαραβική ή άλλη σύνδεση με πλευρές της σύγκρουσης.
Τα 2 δισ. δολάρια, επομένως, δεν αποτελούν μόνο έναν εντυπωσιακό αριθμό αλλά είναι ένδειξη ότι ο πόλεμος έχει πλέον δημιουργήσει μια εντελώς διαφορετική οικονομία γύρω από τη διέλευση ενός εμπορικού πλοίου: πριν ακόμη σηκώσει άγκυρα, ο πλοιοκτήτης πρέπει να υπολογίσει αν το τίμημα του κινδύνου εξακολουθεί να δικαιολογεί το ταξίδι.
