Όσοι ζουν στην ηπειρωτική Ελλάδα βλέπουν συνήθως το πλοίο ως ένα μέσο μεταφοράς για τις διακοπές τους. Για τους χιλιάδες νησιώτες όμως, ιδιαίτερα στα μικρά και απομακρυσμένα νησιά, το πλοίο είναι κάτι πολύ περισσότερο. Είναι ο σύνδεσμος με την υπόλοιπη χώρα και πολλές φορές η μοναδική γραμμή ζωής τους.
Οι Πλοίαρχοι και τα πληρώματα καλούνται πολλές φορές να υπερβούν εαυτό και να πλεύσουν, να δέσουν και να λύσουν εν μέσω πολύ αντίξοων καιρικών συνθηκών. Κάθε δρομολόγιο όμως, εκτός από την μεταφορά επιβατών και οχημάτων, μεταφέρει και φάρμακα, τρόφιμα, ανταλλακτικά, εμπορεύματα και κάθε είδους προμήθειες που χρειάζονται οι τοπικές κοινωνίες για να λειτουργήσουν.
Χωρίς αυτά τα πλοία, πολλά νησιά θα αντιμετώπιζαν σοβαρές δυσκολίες ακόμη και σε βασικές ανάγκες της καθημερινότητας.
Ιδιαίτερα στις λεγόμενες άγονες γραμμές, τα πληρώματα και οι πλοίαρχοι καλούνται συχνά να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους εν μέσω πολύ απαιτητικών συνθηκών, έχοντας πάντα ως πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια του πλοίου, των επιβατών και του φορτίου.
Πρόκειται για μια αποστολή που σπάνια γίνεται αντιληπτή από όσους δεν έχουν ζήσει τη νησιωτική πραγματικότητα και δεν είναι ναυτικοί.
Η Ελλάδα διαθέτει δεκάδες κατοικημένα νησιά και η συνοχή αυτού του μοναδικού νησιωτικού χώρου στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στα πληρώματα και τα πλοία της ακτοπλοΐας. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλά δρομολόγια θεωρούνται πολύ μεγάλης σημασίας, καθώς εξυπηρετούν ανάγκες που ξεπερνούν κατά πολύ την απλή μετακίνηση επιβατών.
Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε πλοίο που δένει σε ένα μικρό λιμάνι δεν είναι απλά ένα ακόμα μεταφορικό μέσο.
Είναι ένας κρίκος που συνδέει τα νησιά με την υπόλοιπη Ελλάδα και συμβάλλει καθημερινά στη διατήρηση της ζωής, της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής των νησιωτικών κοινοτήτων.
Μπράβο στους πλοιάρχους και τα πληρώματα που παλεύουν καθημερινά στα ακατάλληλα λιμάνια των νησιών μας, με σκοπό να μην λείψει τίποτα σε όλους τους μόνιμους κατοίκους των νησιών μας.
