Ένας 30χρονος ναυτικός έχασε τη ζωή του έπειτα από συμπλοκή με ένα συνάδελφό του πάνω σε δεξαμενόπλοιο που περίμενε ανοικτά του Μπανγκλαντές για να οδηγηθεί για διάλυση. Ο φερόμενος ως δράστης συνελήφθη.
Το αιματηρό περιστατικό σημειώθηκε στο μικρό δεξαμενόπλοιο μεταφοράς προϊόντων πετρελαίου K.P.P. 01, μεταφορικής ικανότητας περίπου 3.400 dwt και κατασκευής 1991. Έχοντας αναχωρήσει από το Πουκέτ της Ταϊλάνδης για το τελευταίο του ταξίδι προς τα διαλυτήρια του Τσιταγκόνγκ, το πλοίο βρισκόταν αγκυροβολημένο ανοικτά του Μπανγκλαντές από τις 17 Μαΐου με ολιγομελές πλήρωμα Ταϊλανδών ναυτικών.
Σύμφωνα με τις τοπικές αρχές, ο 30χρονος λαδάς Rapheephong Klahan και ο 35χρονος ναύτης Turakorn Burussee ενεπλάκησαν σε έναν έντονο καβγά, κατά τη διάρκεια του οποίου ο πρώτος τραυματίστηκε με μαχαίρι. Μεταφέρθηκε αρχικά με σκάφος στη στεριά και κατόπιν με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο, όπου υπέκυψε στα τραύματά του.
Αστυνομικοί επιβιβάστηκαν αργότερα στο K.P.P. 01 και συνέλαβαν τον 35χρονο, ο οποίος τέθηκε υπό κράτηση. Οι αρχές του Μπανγκλαντές αναφέρουν ότι ο δράστης έχει ομολογήσει, ενώ για την υπόθεση ενημερώθηκε η πρεσβεία της Ταϊλάνδης, η οποία συμμετέχει στις διαδικασίες επικοινωνίας με την οικογένεια και επαναπατρισμού της σορού.
Το πλήρωμα παράμενε στο πλοίο μέχρι την παράδοση του
Παρότι το δεξαμενόπλοιο είχε ολοκληρώσει την εμπορική του πορεία και είχε ήδη πουληθεί για διάλυση, εξακολουθούσε να αποτελεί χώρο εργασίας και διαβίωσης. Μέχρι να παραδοθεί στον αγοραστή και να φθάσει στο τελικό σημείο διάλυσης, απαιτείται πλήρωμα για τη ναυσιπλοΐα, την αγκυροβολία, τη λειτουργία των μηχανημάτων και την αντιμετώπιση οποιασδήποτε έκτακτης ανάγκης.
Στο τελευταίο αυτό ταξίδι ο αριθμός του πληρώματος είναι συνήθως περιορισμένος, αφού το πλοίο δεν πρόκειται να επιστρέψει σε κανονική εμπορική δραστηριότητα. Οι λιγότεροι άνθρωποι, η πολύμηνη αναμονή και η παρατεταμένη και απομακρυσμένη από την στεριά αγκυροβολία μπορούν, ωστόσο, να δυσκολέψουν σημαντικά την άμεση παροχή βοήθειας όταν παρουσιαστεί κάποιο σοβαρό περιστατικό.
Για το πλήρωμα του K.P.P. 01, η απόσταση από τη στεριά αποδείχθηκε κρίσιμη. Η διακομιδή του τραυματισμένου ναυτικού απαιτούσε πρώτα μεταφορά με σκάφος και στη συνέχεια οδική μετάβαση στο νοσοκομείο, διαδικασία πολύ πιο σύνθετη και χρονοβόρα από την επέμβαση σε ένα πλοίο δεμένο σε προβλήτα.
Η συζήτηση γύρω από τη διάλυση πλοίων επικεντρώνεται συνήθως στην τιμή του παλαιοσιδήρου, στις περιβαλλοντικές προδιαγραφές και στις συνθήκες εργασίας μέσα στα διαλυτήρια. Πριν όμως αρχίσει η διάλυση του κύτους, κάποιοι ναυτικοί πρέπει να οδηγήσουν το πλοίο μέχρι τον τελευταίο του προορισμό, να το διατηρήσουν λειτουργικό κατά την αναμονή και να το παραδώσουν με ασφάλεια.
Μία από τις μεγαλύτερες βιομηχανίες διάλυσης πλοίων παγκοσμίως λειτουργεί στην παράκτια ζώνη του Σιτακούντα, στο Μπανγκλαντές, όπου η ασφάλεια έχει επανειλημμένα βρεθεί στο επίκεντρο. Τον Αύγουστο, δέκα εργαζόμενοι έχασαν τη ζωή τους όταν εκτέθηκαν σε υδρόθειο μέσα σε μια δεξαμενή παλαιού πλοίου μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου. Η επίσημη έρευνα εντόπισε σοβαρές παραλείψεις στους ελέγχους πριν από την είσοδο στον κλειστό χώρο.
Τα δύο συμβάντα δεν έχουν φυσικά την ίδια αιτία, αφού στο K.P.P. 01 διερευνάται μια ανθρωποκτονία , ενώ στο Σιτακούντα επρόκειτο για θανατηφόρο εργατικό δυστύχημα. Συνδέονται, όμως, με το ίδιο παραγνωρισμένο στάδιο της ναυτιλιακής αλυσίδας, όταν το πλοίο έχει χάσει την εμπορική του αξία αλλά άνθρωποι εξακολουθούν να εργάζονται πάνω ή μέσα σε αυτό.
