Κάποτε ταξίδευε στην Αδριατική με πολυτελή σαλόνια και deluxe καμπίνες που διαφημίζονταν στις 3.650 δραχμές. Σήμερα, το μήκους 165 μέτρων «Mediterranean Sky» κείτεται αναποδογυρισμένο στα ρηχά της Ελευσίνας, θυμίζοντας ελάχιστα το επιβλητικό πλοίο που συνέδεσε το όνομά του με μια ολόκληρη εποχή.
Όποιος κοιτάξει προς τη θάλασσα από την περιοχή της Ελευσίνας δύσκολα θα αγνοήσει το τεράστιο σκουριασμένο κύτος που εξέχει από το νερό. Η εικόνα μοιάζει σχεδόν απόκοσμη, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς ότι εκείνο το μισοβυθισμένο πλοίο υποδεχόταν κάποτε ταξιδιώτες σε καμπίνες και σαλόνια που θεωρούνταν πολυτελή για τα δεδομένα της εποχής.
Η τιμή των 3.650 δραχμών για μία deluxe καμπίνα αποτυπώνει όχι μόνο την απόσταση από το σήμερα, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο προβαλλόταν τότε το θαλάσσιο ταξίδι. Η διαδρομή ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία δεν παρουσιαζόταν απλώς ως μετακίνηση προς έναν προορισμό· αποτελούσε μέρος της συνολικής ταξιδιωτικής εμπειρίας.
Η ιστορία του πλοίου είχε, πάντως, αρχίσει πολλά χρόνια νωρίτερα και πολύ μακριά από τις ελληνικές θάλασσες. Ναυπηγήθηκε το 1953 στη Βρετανία για την Ellerman Lines και παραδόθηκε με το όνομα City of York. Ήταν επιβατηγό-φορτηγό πλοίο, κατασκευασμένο για τη γραμμή που συνέδεε το Λονδίνο με λιμάνια της Νότιας Αφρικής, μεταφέροντας επιβάτες και εμπορεύματα.
Με μήκος σχεδόν 165 μέτρα, ανήκε σε μια σειρά τεσσάρων αδελφών πλοίων και για περίπου 18 χρόνια ταξίδευε μεταξύ Ευρώπης και Αφρικής. Το 1971 αγοράστηκε από την ελληνική Karageorgis Lines, μετονομάστηκε σε Mediterranean Sky και μετασκευάστηκε σε οχηματαγωγό–επιβατηγό, ανοίγοντας ένα εντελώς διαφορετικό κεφάλαιο στην πορεία του.
Η εποχή που το ταξίδι άρχιζε πάνω στο πλοίο
Στις δεκαετίες του 1970 και του 1980, οι γραμμές Ελλάδας–Ιταλίας γνώριζαν μεγάλη ανάπτυξη. Το Mediterranean Sky μετέφερε επιβάτες και οχήματα στην Αδριατική, προσφέροντας καμπίνες διαφορετικών κατηγοριών, χώρους εστίασης, σαλόνια και μεγάλα ανοικτά καταστρώματα.
Οι deluxe καμπίνες των 3.650 δραχμών αποτελούσαν μέρος αυτής της εικόνας άνεσης. Σε μια εποχή χωρίς διαδικτυακές κρατήσεις, φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης και άμεση σύγκριση τιμών, οι διαφημιστικές καταχωρίσεις και τα ταξιδιωτικά πρακτορεία καλούνταν να πουλήσουν όχι μόνο ένα εισιτήριο, αλλά την προσδοκία ενός ξεχωριστού ταξιδιού.
Η επιβλητική σιλουέτα του πλοίου το έκανε να ξεχωρίζει από τα πιο συμβατικά οχηματαγωγά της περιόδου. Δεν είχε σχεδιαστεί εξαρχής για σύντομες θαλάσσιες συνδέσεις, αλλά κουβαλούσε τη μορφή και την ατμόσφαιρα των μεγάλων επιβατηγών-φορτηγών πλοίων της δεκαετίας του 1950.
Με την είσοδο νεότερων και οικονομικότερων πλοίων, όμως, τα δεδομένα στην Αδριατική άλλαξαν. Η ηλικία, η κατανάλωση και το αυξημένο κόστος συντήρησης έκαναν σταδιακά δυσκολότερη την εκμετάλλευση μιας τόσο παλιάς μονάδας.
Από τα σαλόνια στην εγκατάλειψη
Το Mediterranean Sky πραγματοποίησε το τελευταίο του ταξίδι το 1996 και στη συνέχεια ακινητοποιήθηκε στην Πάτρα, εν μέσω οικονομικών προβλημάτων και οφειλών. Δεν επέστρεψε ποτέ σε κανονική υπηρεσία.
Ακολούθησαν χρόνια αβεβαιότητας, μέχρι τη μεταφορά του στον κόλπο της Ελευσίνας. Εκεί παρέμεινε παροπλισμένο και εκτεθειμένο στον χρόνο, χωρίς να προχωρήσει κάποιο σχέδιο επαναδραστηριοποίησης ή οργανωμένης διάλυσής του.
Τον Νοέμβριο του 2002 άρχισε να παίρνει νερά και να παρουσιάζει επικίνδυνη κλίση. Ρυμουλκήθηκε προς τα ρηχά και προσάραξε, όμως η κατάστασή του συνέχισε να επιδεινώνεται. Λίγες εβδομάδες αργότερα ανατράπηκε, παίρνοντας τη θέση στην οποία εξακολουθεί να βρίσκεται.
Ένα ναυάγιο που έγινε μέρος της Ελευσίνας
Περισσότερες από δύο δεκαετίες μετά την ανατροπή, το μεγαλύτερο μέρος του Mediterranean Sky παραμένει κάτω από την επιφάνεια. Η ορατή πλευρά του κύτους έχει καλυφθεί από σκουριά και γκράφιτι, δημιουργώντας μια εικόνα που προσελκύει φωτογράφους, αλλά ταυτόχρονα προκαλεί ερωτήματα για την πολυετή εγκατάλειψη του ναυαγίου.
Η παρουσία ενός μεταλλικού κύτους που διαβρώνεται επί χρόνια μέσα στη θάλασσα συνδέεται αναπόφευκτα με ζητήματα ασφάλειας, περιβαλλοντικής προστασίας και ευθύνης για την απομάκρυνσή του. Παρότι στο παρελθόν υπήρξαν σχέδια για την ανέλκυσή του μαζί με άλλα ναυάγια στον κόλπο της Ελευσίνας, το πλοίο παραμένει στη θέση του.
Για ορισμένους αποτελεί πλέον ένα παράξενο βιομηχανικό τοπόσημο. Για άλλους είναι ένα σκουριασμένο κουφάρι που δεν θα έπρεπε να βρίσκεται ακόμη μέσα στη θάλασσα. Πίσω από τη σημερινή εικόνα, πάντως, κρύβεται η μεγάλη απόσταση ανάμεσα στις δύο ζωές του ίδιου πλοίου: από τις deluxe καμπίνες των 3.650 δραχμών και τα γεμάτα σαλόνια, στη σιωπή ενός μισοβυθισμένου ναυαγίου.
