Προσάραξη Ever Given: Το εύκολο θύμα είναι ένα και είναι ο Καπετάνιος

Αποτελεί πάγεια αρχή μου, να μην κρίνω τέτοια περιστατικά. Διότι από τη στιγμή που δεν ήταν κανείς μας εκεί, κανείς δεν μπορεί να κρίνει επαρκώς και με ακρίβεια το τί έγινε (και τί δεν έγινε).

Γιατί αν μπει κανείς σ’ αυτό το μονοπάτι, αναπόφευκτα θα κρίνει και σε αυτές τις περιπτώσεις, το εύκολο θύμα είναι ένα: ο Καπετάνιος. Και επειδή ακριβώς τη “νύφη” θα κληθεί να την πληρώσει, ένας άνθρωπος που δεν θα έχει ουσιαστική ευθύνη, είναι που αποφάσισα να γράψω.

Επειδή το συγκεκριμένο περιστατικό, είναι από τα ελάχιστα στα οποία ο ανθρώπινος παράγοντας είτε δεν εμπλέκεται άμεσα, είτε ελάχιστα έχει να κάνει με το συμβάν, ήτοι δεν μπορεί να μπει στο στόχαστρο ο άνθρωπος, δύναμαι να καταθέσω κάποια στοιχεία πρός σκέψη.

Εκ πείρας λοιπόν μπορώ να πω το εξής: τα βαπορια αυτά, απλούστατα ΔΕΝ είναι βαπόρια (με τη μορφή που έχουν καταλήξει να ναυπηγούνται σήμερα…).

Είναι -χωρίς ΚΑΜΙΑ υπερβολή- υπέρογκες ΜΑΟΥΝΕΣ. Πλατφόρμες που παίρνουνε 25.000+ κουτιά επάνω τους και κάπου στη μέση, έχει προβλεφθεί κι ένας χώρος για καμπίνες που θα φιλοξενήσουν αυτούς που τα πηγαίνουνε.

Καμία γραμμή, καμία συνέχεια, με εφεδρική άντωση που όπως κάποιος χαρακτηριστικά είχε πει σε ανύποπτο χρόνο “στηρίζεται περισσότερο στο εμπόρευμα παρά στην ίδια την κατασκευή” (καθώς υποτίθεται ότι την πρώτη την προσφέρουν τα κουτιά) και με ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ μεγάλα έξαλα (freeboard) εκτεθειμένα στις καιρικές διαθέσεις.

Μία ισχυρή ριπή ανέμου με σχετική διάρκεια, που να του την έχωσε πρύμη μεριά ΩΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ, θα μπορούσε να το φέρει στη θέση που το έφερε. Με τόσο μεγάλο και υψηλό freeboard, τα περιθώρια αντίδρασης ήταν από μηδαμινά έως απλές λέξεις για να γεμίζουν σελίδες θεωρίας.

Τί να σου κάνει ολόκληρο θηρίο;

Όλα τα ρυμουλκά της Διώρυγας να είχε δεμένα πάνω του να το συνοδεύανε, δεν θα κατάφερναν να κάνουν τίποτα, γιατί αυτά τα πλοία δεν έχουν φτιαχτεί με έμφαση στην άψογη συμπεριφορά στη θάλασσα, (ένεκα του ότι σχεδόν μονίμως είναι φορτωμένα), αλλά με βάση το υπερβολικό γρήγορο και συνεχές κέρδος.

Είναι “βαπόρια” (που ο Θεός να τα κάνει τέτοια δηλαδή) που δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμα σε περιπτώσεις εκτάκτου ανάγκης. Τί να προλάβει να κάνει ο Καπετάνιος σε έναν τόσο περιορισμένο χώρο και πώς να αντιδράσει;

Είναι σαν να λες σε έναν οδηγό λεωφορείου, να χειρίσει μέσα σε ένα παρτέρι μπαλκονιού…

Λυπάμαι τον Καπετάνιο που θα κληθεί να την πληρώσει χωρίς να έχει ουσιαστική ευθύνη και σκέφτομαι και τον Πλοίαρχο του καταφθάνοντος, πού είδε τη σκηνή να εξελίσσεται μερικά… μέτρα μπροστά του.

(Σημ.: αν στο μεταξύ την πέσουνε κανονικά και όπως προβλέπεται στην Evergreen δηλαδή αν της ζητήσουν αυτά που μπορούν να την χρεώσουν, η εταιρεία τελείωσε).

Γιώργος Κιβωτός

Διαβάστε ακόμα