Γιατί η γέφυρα και το κέντρο ελέγχου στα αεροπλανοφόρα βρίσκεται πάντα στα δεξιά του πλοίου;

Έχετε παρατηρήσει ότι σχεδόν όλα τα αεροπλανοφόρα έχουν την γέφυρα ή καλύτερα το «νησί» τους όπως το ονομάζουν στη δεξιά πλευρά; Λέμε την λέξη σχεδόν γιατί υπάρχουν δύο εξαιρέσεις – Τα Ιαπωνικά αεροπλανοφόρα του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου Hiryu και Akagi, που βυθίστηκαν στη Μάχη του Midway, και τα οποία είχαν το «νησί» τους στην αριστερή πλευρά.

Ποιος είναι λοιπόν ο λόγος πίσω από την τοποθέτηση αυτής της κατασκευής στη δεξιά πλευρά των αεροπλανοφόρων; Μπορούμε με ασφάλεια να πούμε ότι ο αξιωματικός πτήσεων στο HMS Ark Royal του Βασιλικού Ναυτικού H.A. Ο Williamson, είναι ο πατέρας του τρέχοντος σχεδιασμού των αεροπλανοφόρων με το «νησί» να τοποθετείται στη δεξιά πλευρά.

Ο Williamson πρότεινε για πρώτη φορά την ιδέα ενός αεροπλανοφόρου με την κατασκευή του «νησιού» αλλά και έναν μηχανισμό συγκράτησης για να σταματάνε το 1915 για το HMS Argus. Στα λεπτομερή σχέδιά του, ο Williamson τοποθέτησε το νησί στη δεξιά πλευρά, επειδή το μονοκινητήριο αεροσκάφος είχε μια φυσική στρέψη προς την αριστερή πλευρά.

Η προπέλα των περισσότερων κινητήρων, εκείνη τη εποχή και ακόμη και σήμερα, περιστρέφεται δεξιόστροφα σε σχέση με τη θέση του πιλότου και το φαινόμενο της ροπής που δημιουργείται από την προπέλα ωθεί το σώμα του αεροπλάνου να στρέφει προς τα αριστερά. Οι πιλότοι πρέπει να λαμβάνουν υπόψη αυτό το φαινόμενο, ιδιαίτερα κατά τις προσνήωσης και απονήωσης του αεροπλάνου.

Ως εκ τούτου, ο σχεδιασμός του Williamson είχε το «νησί» στη δεξιά πλευρά του πλοίου, καθώς ήταν λογικό ένα αεροσκάφος που προσέγγιζε να το έκανε με κυκλική στροφή από αριστερά κατά την στιγμή της προσνήωσης, και αν δεν τα κατάφερνε να σταματήσει να συνέχιζε την πτήση του προς τα αριστερά (λόγω της φυσικής στρέψης που αναφέραμε πάρα πάνω.

Δυστυχώς, το Βασιλικό Ναυτικό απέρριψε την ιδέα του. Το πρώτο αεροπλανοφόρο, το HMS Argus, ολοκληρώθηκε το 1918 χωρίς υπερκατασκευή. Καθώς η εμπειρία του Βασιλικού Ναυτικού με το Furious, το οποίο, στην αρχική του διαμόρφωση αεροπλάνου, είχε μια τεράστια υπερκατασκευή στο κέντρο του θαλάμου πτήσης, έδειξε ότι οι αναταράξεις ήταν ένα σημαντικό πρόβλημα για την προσνήωσης αεροσκαφών.

Καθώς το HMS Argus διέθετε χωνευτό κατάστρωμα, ελεγχόταν από μια αναδιπλούμενη κατασκευή στη μέση του θαλάμου πτήσης προς τα εμπρός ή από τα «φτερά» και στις δύο πλευρές του θαλάμου διακυβέρνησης προς τα εμπρός όταν δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ο πίνακας διαγραμμάτων. Ο καπνός απομακρύνονταν από τους λέβητες μέσω αγωγών που περνούσαν μέσα από το υπόστεγο και έξω από το πίσω μέρος του πλοίου. Αυτή η διάταξη αποδείχθηκε μη ικανοποιητική, μετατρέποντας το υπόστεγο σε φούρνο και δυσχεραίνοντας τις προσεγγίσεις. Για μελλοντικά σχέδια, το Βασιλικό Ναυτικό άρχισε να εξετάζει τη χρήση μεμονωμένων νησιών και τότε το Βασιλικό Ναυτικό συνειδητοποίησε το λάθος του να απορρίψει την ιδέα του Williamson.

Εμπνευσμένο από το σχέδιο του Williamson, το HMS Hermes ήταν το πρώτο επαρκώς σχεδιασμένο αεροπλανοφόρο το οποίο κατασκευάστηκε ως τέτοιο, και όχι ως κάποια μετασκευή, και το οποίο είχε το «νησί» στη δεξιά πλευρά. Το ίδιο έγινε και με το αδερφάκι του HMS Eagle.

Μόλις το Βασιλικό Ναυτικό κατάλαβε τη λογική πίσω από την τοποθέτηση του «νησιού» στη δεξιά πλευρά, ο σχεδιασμός τυποποιήθηκε και από τότε, όλα τα ναυτικά κατασκεύασαν τα αεροπλανοφόρα τους με το «νησί» στη δεξιά πλευρά.

Διαβάστε ακόμα