Τίτλοι τέλους πέφτουν για ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα πλοία της ελληνικής ακτοπλοΐας. Το «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ», το πλοίο που οι περισσότεροι γνώρισαν ως «BLUE HORIZON» και παλαιότερα ως «SUPERFERRY HELLAS», ολοκληρώνει σήμερα, 15 Σεπτεμβρίου 2026, την πολυετή παρουσία του στον στόλο της Attica Group.

Το πλοίο ολοκλήρωσε το τελευταίο του προγραμματισμένο δρομολόγιο στη γραμμή Πειραιά – Σάμου – Δωδεκανήσων και επέστρεψε σήμερα στον Πειραιά. Το πλοίο έφτασε πριν λίγα λεπτά στην ΠΥΛΗ Ε2, κλείνοντας έτσι, εκτός απροόπτου, τον κύκλο των εμπορικών του δρομολογίων με την Attica Group.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί τις τελευταίες ημέρες, το πλοίο έχει ήδη πωληθεί σε νέο ιδιοκτήτη και μετά την αποδρομολόγησή του θα κατευθυνθεί προς τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, όπου αναμένεται να παραμείνει για λίγες ημέρες. Ο μέχρι στιγμής σχεδιασμός προβλέπει αναχώρηση περί τις 20 Σεπτεμβρίου με προορισμό την Κύπρο, όπου θα πραγματοποιηθεί η παράδοσή του στους νέους αγοραστές.
Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει δημοσιοποιηθεί επισήμως η ταυτότητα των αγοραστών, ούτε το όνομα με το οποίο θα συνεχίσει το πλοίο την καριέρα του.
Η τελευταία εμπορική αναχώρηση του πλοίου από το λιμάνι του Πειραιά την Κυριακή που μας πέρασε.
Από «VARUNA» σε «SUPERFERRY HELLAS» και «BLUE HORIZON»
Το σημερινό «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ», με IMO 8616336, κατασκευάστηκε το 1987 στην Ιαπωνία από τη Mitsubishi Heavy Industries. Ξεκίνησε την καριέρα του ως VARUNA, ταξιδεύοντας στην Ιαπωνία για λογαριασμό της Higashi Nihon Ferry. Το 1998 αποκτήθηκε από τη Strintzis Lines και ήρθε στην Ελλάδα, όπου μετά από εκτεταμένη μετασκευή πήρε το όνομα SUPERFERRY HELLAS.
Με το συγκεκριμένο όνομα ξεκίνησε το 1999 μία μακρά καριέρα στις γραμμές της Αδριατικής, συνδέοντας την Πάτρα και την Ηγουμενίτσα με ιταλικά λιμάνια όπως η Βενετία και η Ανκόνα. Το 2000, με τη δημιουργία της Blue Star Ferries, μετονομάστηκε σε BLUE HORIZON, αλλα με τα χρώματα της Blue Ferries, όνομα με το οποίο έμελλε να γίνει ιδιαίτερα γνωστό στο ελληνικό επιβατικό κοινό.
Για περισσότερες από δύο δεκαετίες το «BLUE HORIZON» ταξίδεψε τόσο στην Αδριατική όσο και σε ελληνικές ακτοπλοϊκές γραμμές, περνώντας αμέτρητες φορές από το λιμάνι του Πειραιά.
Η τελευταία περίοδος της ζωής του με το συγκεκριμένο όνομα συνδέθηκε δυστυχώς και με την τραγική υπόθεση του θανάτου του Αντώνη Καργιώτη στο λιμάνι του Πειραιά, τον Σεπτέμβριο του 2023. Λίγους μήνες αργότερα το πλοίο επέστρεψε με λευκό χρωματισμό και το νέο όνομα «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ», εντασσόμενο στα σινιάλα της ANEK. Βέβαια λίγους μήνες μετά χωρίς να αλλάξει όνομα , βάφτηκε στα χρώματα της Superfast Ferries , δουλεύοντας στην Αδριατική ,εκτός απο το καλοκαίρι που δούλεψει στο Αιγαίο.
H τελευταία του άφιξη στο λιμάνι του Πειραιά σήμερα το πρωί
Η τελευταία σεζόν
Το 2026 αποτέλεσε ουσιαστικά την τελευταία χρονιά του πλοίου στον όμιλο. Η ίδια η Attica Group είχε ήδη ανακοινώσει από τον Μάρτιο ότι το νεότευκτο για τον όμιλο SUPERFAST V, κατασκευής 2021, θα αντικαθιστούσε το «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ» στις γραμμές της Αδριατικής, στο πλαίσιο του προγράμματος ανανέωσης του στόλου της.
Έτσι, κατά τη θερινή περίοδο το «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ» χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες γραμμές του Αιγαίου, αρχικά και στο Βόρειο Αιγαίο και στη συνέχεια στη γραμμή Πειραιάς – Βαθύ – Πάτμος – Λέρος – Κως – Ρόδος, όπου πραγματοποίησε και τα τελευταία του δρομολόγια.
Στα 39 χρόνια ζωής του, εκ των οποίων τα 28 με ελληνική σημαία, άλλαξε τέσσερα ονόματα, εταιρικά σινιάλα και γραμμές, αλλά παρέμεινε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά μεγάλα ιαπωνικής κατασκευής πλοία που πέρασαν από την ελληνική ακτοπλοΐα.
Με μήκος 187,1 μέτρα, δυνατότητα μεταφοράς έως 1.488 επιβατών, 580 κλίνες και περίπου 1.863 γραμμικά μέτρα γκαράζ, αποτέλεσε επί δεκαετίες ένα πραγματικό «εργαλείο» τόσο στην Αδριατική όσο και στο Αιγαίο.
Η σημερινή ημέρα, λοιπόν, δεν αποτελεί απλώς ακόμη μία αποδρομολόγηση. Για όσους παρακολουθούν τα πλοία του Πειραιά και της ελληνικής ακτοπλοΐας, είναι πράγματι το τέλος μιας εποχής. Το «SUPERFERRY HELLAS», το «BLUE HORIZON» και, στα τελευταία του χρόνια, το «ΛΕΥΚΑ ΟΡΗ», αποχαιρετά τον στόλο που υπηρέτησε για σχεδόν τρεις δεκαετίες και ετοιμάζεται για το επόμενο –και πιθανότατα τελευταίο– κεφάλαιο της μακράς ζωής του.














