Ένας υπερατλαντικός διάδρομος για πυρηνοκίνητα πλοία μεταφοράς κοντέινερ μπαίνει για πρώτη φορά στο μικροσκόπιο μεγάλων ονομάτων της ναυτιλίας με την Maersk και τον Lloyd’s Register να εξετάζουν τι θα απαιτούσε η λειτουργία μιας τέτοιας γραμμής μεταξύ Βρετανίας και ΗΠΑ.
Στο πρόγραμμα, με την ονομασία Pink Corridor, συμμετέχουν επίσης τα λιμάνια Felixstowe και Charleston και στόχος είναι να μελετηθεί ένα υποθετικό εμπορικό δρομολόγιο στον Ατλαντικό και, κυρίως, οι προϋποθέσεις που θα έπρεπε να πληρούν πλοίο, λιμάνια και αρμόδιες αρχές για να καταστεί εφικτή η χρήση της πυρηνικής ενέργειας για την πρόωση.
Θα πρέπει να διευκρυνήσουμε ότι η Maersk δεν έχει παραγγείλει κάποιο πυρηνοκίνητο containership, ούτε υπάρχει χρονοδιάγραμμα κατασκευής του και έναρξη της γραμμής. Πρόκειται για μελέτη που επιχειρεί να απαντήσει στο εάν και όταν η τεχνολογία γίνει διαθέσιμη, αν θα μπορεί ένα τέτοιο πλοίο να λειτουργήσει για την εμπορική ναυτιλία;
Το δύσκολο κομμάτι δεν περιορίζεται στον αντιδραστήρα, αλλά η μελέτη καλύπτει την ασφάλεια του πλοίου, την προστασία των πυρηνικών υλικών, την κυβερνοασφάλεια, την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών και την ασφαλιστική κάλυψη. Παράλληλα πρέπει να γεφυρωθούν δύο διαφορετικά κανονιστικά περιβάλλοντα, εκείνο της εμπορικής ναυτιλίας και εκείνο της πυρηνικής ενέργειας.
Στην πράξη, ένα πυρηνοκίνητο πλοίο μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων φέρνει στο τραπέζι ζητήματα που δεν αντιμετωπίζει ένα συμβατικό πλοίο, όπως τι προβλέπεται μετά από μια σοβαρή σύγκρουση ή πυρκαγιά, ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη σε περίπτωση πυρηνικού συμβάντος, τι πρόσθετη εκπαίδευση θα χρειάζεται το πλήρωμα και ποιες δυνατότητες αντιμετώπισης έκτακτης ανάγκης πρέπει να διαθέτει ένα λιμάνι πριν επιτρέψει τον κατάπλου;
Υπάρχει και ένα ακόμη πρακτικό εμπόδιο αφού ένα πλοίο γραμμής δεν αρκεί να γίνει αποδεκτό από ένα μόνο κράτος αλλά θα ρέπει να μπορεί να προσεγγίζει με προβλέψιμους όρους όλα τα λιμάνια του δικτύου του. Διαφορετικοί εθνικοί κανόνες για την πυρηνική ενέργεια θα μπορούσαν επομένως να αποτελέσουν εξίσου σοβαρό περιορισμό με οποιαδήποτε τεχνική δυσκολία.
Τέτοια εμπόδια συνέβαλαν επί δεκαετίες στο να παραμείνει η πυρηνική πρόωση κυρίως στα πολεμικά πλοία και στα παγοθραυστικά, παρά τις παλαιότερες προσπάθειες αξιοποίησής της στην εμπορική ναυτιλία.
Η διαφορά σήμερα είναι ότι η συζήτηση αρχίζει να μετακινείται από το «μπορούμε να κατασκευάσουμε ένα πυρηνοκίνητο εμπορικό πλοίο;» στο «μπορούμε να δημιουργήσουμε το σύστημα που θα του επιτρέπει να λειτουργεί εμπορικά;».
Η συμμετοχή της Maersk και δύο μεγάλων λιμένων στις δύο πλευρές του Ατλαντικού δεν σημαίνει ότι τα πυρηνοκίνητα containerships θα κατασκευαστούν αύριο, δείχνει όμως ότι ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε μακρινό αρχίζει πλέον να εξετάζεται στην πραγματικότητα.
