Το παλαιότερο πλοίο που είχε απομείνει στον στόλο της TEN αλλάζει και αυτό χέρια, αφού η εταιρεία του Νίκου Τσάκου πούλησε το Andes, ένα ιαπωνικής κατασκευής δεξαμενόπλοιο του 2003, συνεχίζοντας με γρήγορο ρυθμό την αντικατάσταση των μεγαλύτερων σε ηλικία μονάδων της.
Η πώληση αναμένεται να αποφέρει στην TEN περίπου 13 εκατ. δολάρια ρευστότητας, ενώ η εταιρεία υπολογίζει κεφαλαιακό κέρδος περίπου 4,6 εκατ. δολαρίων για το τρίτο τρίμηνο.
Η αποχώρηση του Andes δεν αποτελεί έκπληξη, με το Νίκο Τσάκο να είχε ουσιαστικά προαναγγείλει κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων του δεύτερου τριμήνου, ότι το πλοίο θα ήταν το επόμενο που θα έφευγε από τον στόλο,. Ο Έλληνας εφοπλιστής επισήμανε ότι το εν λόγο πλοίο είχε κατασκευαστεί το 2003 και είχε συμπληρώσει περισσότερες από δύο δεκαετίες υπηρεσίας.
Ο ίδιος είχε αναφέρει ότι το Andes εξακολουθούσε να είναι ναυλωμένο για μεγάλο πετρελαϊκό όμιλο και μάλιστα με ικανοποιητικούς ναύλους. Δηλαδή το πλοίο δεν πωλείται επειδή δεν μπορεί πλέον να βρει ναύλο αλλά πωλείται επειδή η εταιρεία βρίσκεται στη μέση μιας πολύ μεγάλης ανανέωσης.
26 νέα πλοία αλλάζουν τον στόλο
Η TEN υλοποιεί ένα από τα μεγαλύτερα προγράμματα ανανέωσης στην ιστορία της, με 26 νεότευκτα συνολικής επένδυσης περίπου 3,2 δισ. δολαρίων. Επτά είχαν ήδη παραδοθεί στις αρχές Σεπτεμβρίου, ενώ άλλα 19 παρέμεναν προς παραλαβή.
Στην ίδια λογική είχαν προηγηθεί μέσα στο 2026 και άλλες πωλήσεις μεγαλύτερων σε ηλικία πλοίων. Τον Σεπτέμβριο η TEN ανακοίνωσε την πώληση δύο Suezmax κατασκευής 2006, κίνηση που απελευθέρωσε πάνω από 100 εκατ. δολάρια σε μετρητά.
Άρα η εικόνα δεν είναι μιας εταιρείας που μικραίνει, το αντίθετο μάλιστα, είναι μιας εταιρείας που χρησιμοποιεί την ισχυρή αγορά των μεταχειρισμένων για να μετατρέψει παλαιότερα assets σε ρευστότητα και ταυτόχρονα γεμίζει τον στόλο με νεότευκτα.
Και η χρονική στιγμή δεν είναι τυχαία με τα έσοδα των δεξαμενόπλοιων είναι υψηλά, ακόμη και ένα πλοίο άνω των 20 ετών παραμένει εμπορικά ελκυστικό για αγοραστές που θέλουν διαθέσιμη χωρητικότητα εδώ και τώρα, χωρίς να περιμένουν δύο ή τρία χρόνια για θέση σε ναυπηγείο.
Για τον πωλητή αυτό είναι ίσως το ιδανικό σημείο ενός κύκλου: πουλά το παλιό ενώ εξακολουθεί να αξίζει αρκετά και παραλαμβάνει το καινούργιο σε μια αγορά που πληρώνει ακριβά τη χωρητικότητα.
Και οι Έλληνες εφοπλιστές είναι πολλοί καλοί ώστε να το κάνουν αυτό. ίσως θα λέγαμε οι καλύτεροι. Και αυτό είναι κάτι που το έχουν αποδείξει στο πέρασμα του χρόνου, και συνεχίζουν να το αποδεικνύουν μέχρι και σήμερα.
