Τα Στενά του Ορμούζ θεωρούνται μία από τις πιο επικίνδυνες θαλάσσιες περιοχές για την εμπορική ναυτιλία αφού οι συνεχείς επιθέσεις, τα χτυπήματα σε δεξαμενόπλοια και οι απειλές κατά των πληρωμάτων εξακολουθούν να προκαλούν μεγάλη ανησυχία. Ωστόσο, η κατάσταση στη Μαύρη Θάλασσα έχει επιδεινωθεί τόσο πολύ, ώστε ορισμένοι πλοιοκτήτες προτιμούν το Ορμούζ, παρά τα ουκρανικά λιμάνια.
Η εκτίμηση αυτή προκύπτει από ανάλυση της Lloyd’s List Intelligence, η οποία παρουσιάστηκε σε δημοσίευμα του USNI News και αποτυπώνει τις σημαντικές αλλαγές που έχουν σημειωθεί στις δύο περιοχές με τα στοιχεία να είναι χαρακτηριστικά.
Τον Αύγουστο καταγράφηκαν μόλις 21 προσεγγίσεις εμπορικών πλοίων στα ουκρανικά λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας, αριθμός μειωμένος κατά περίπου 90% σε σχέση με τον αντίστοιχο μήνα του 2025.
Η μεγαλύτερη επίπτωση εντοπίζεται στις μεταφορές σιτηρών, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτές. Οι επιθέσεις έχουν επηρεάσει και τις μεταφορές πετρελαίου, ενώ η αυξημένη επικινδυνότητα δυσκολεύει την εξεύρεση πλοίων πρόθυμων να αναλάβουν σχετικά ταξίδια.
Γιατί ορισμένοι πλοιοκτήτες θεωρούν τη Μαύρη Θάλασσα πιο επικίνδυνη
Ο αρχισυντάκτης της Lloyd’s List, Richard Meade, επισήμανε ότι υπάρχουν πολλές εταιρείες οι οποίες στέλνουν πλοία μέσω του Ορμούζ, παρά τις ιρανικές επιθέσεις, αλλά δεν είναι διατεθειμένες να αναλάβουν αντίστοιχο κίνδυνο στη Μαύρη Θάλασσα.
Η σύγκριση δεν σημαίνει ότι η διέλευση από τα Στενά του Ορμούζ έχει γίνει ασφαλής. Αντίθετα, αναδεικνύει πόσο σοβαρή θεωρείται πλέον η κατάσταση στις θαλάσσιες περιοχές που επηρεάζονται από τον πόλεμο Ρωσίας και Ουκρανίας.
Στον Περσικό Κόλπο, παρά τις επιθέσεις, έχει αναπτυχθεί ένα δίκτυο εναλλακτικών διαδρομών και μεταφορτώσεων που επιτρέπει τη συνέχιση σημαντικού μέρους των πετρελαϊκών εξαγωγών. Παράλληλα, η παρουσία αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων και τα ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα των ναύλων επηρεάζουν τις αποφάσεις ορισμένων ναυτιλιακών εταιρειών.
Στη Μαύρη Θάλασσα, από την άλλη πλευρά, οι συνεχόμενες επιθέσεις σε πλοία και λιμενικές εγκαταστάσεις, σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα για την εξέλιξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων, έχουν περιορίσει δραστικά την εμπορική δραστηριότητα.
Η κατάσταση έγινε ακόμη χειρότερη από τα πρόσφατα περιστατικά ανοικτά της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, όπου εμπορικά πλοία δέχθηκαν επιθέσεις, με αναφορές για νεκρούς και αγνοούμενους ναυτικούς.
Για τους πλοιοκτήτες, η απόφαση στο να στείλουν ένα πλοίο σε μια περιοχή πολεμικού κινδύνου δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ύψος του ναύλου, αλλά συνυπολογίζονται η ασφαλιστική κάλυψη, οι πιθανές καθυστερήσεις, η δυνατότητα ασφαλούς προσέγγισης και αναχώρησης, καθώς και η προστασία του πληρώματος.
Και στις δύο περιοχές, πάντως, το σημαντικότερο ζήτημα παραμένει η ασφάλεια των ναυτικών. Ανεξάρτητα από το πόσο υψηλή μπορεί να είναι η οικονομική απόδοση ενός ταξιδιού, οι άνθρωποι που βρίσκονται πάνω στα πλοία είναι εκείνοι που εκτίθενται άμεσα στις συνέπειες των επιθέσεων.
