Σε μια κίνηση η οποία αναμένεται να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζονταν μέχρι σήμερα οι υποθέσεις επιθέσεων σε εμπορικά πλοία που πλέουν σε επικίνδυνες και εμπόλεμες περιοχές, προχωράνε οι ναυτικοί, μέλη του πληρώματος του φορτηγού πλοίου Mayuree Naree που δέχτηκε επίθεση στα Στενά του Ορμούζ.
Πιο συγκεκριμένα, τρεις Ταϊλανδοί ναυτικοί του bulk carrier Mayuree Naree προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη ζητώντας αποζημίωση από την πλοιοκτήτρια εταιρεία, υποστηρίζοντας ότι το πλοίο στάλθηκε σε μια περιοχή όπου ο κίνδυνος ήταν ήδη γνωστός και ότι μετά την επίθεση δεν έλαβαν την απαραίτητη υποστήριξη.
Το Mayuree Naree βρισκόταν στα Στενά του Ορμούζ τον Μάρτιο, όταν χτυπήθηκε κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης που είχε ξεσπάσει στην περιοχή μεταξύ των ΗΠΑ και Ιράν. Από την επίθεση έχασαν τη ζωή τους τρία μέλη του πληρώματος, ενώ αρκετοί από τους επιζώντες τραυματίστηκαν ή χρειάστηκαν ψυχολογική υποστήριξη μετά την επιστροφή τους στην πατρίδα τους.
Οι τρεις ναυτικοί υποστηρίζουν ότι η εταιρεία γνώριζε το επίπεδο κινδύνου πριν από το ταξίδι και ότι δεν έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία του πληρώματος. Παράλληλα, θεωρούν ότι οι αποζημιώσεις και η φροντίδα που τους προσφέρθηκαν μετά το περιστατικό δεν ανταποκρίνονταν στις συνθήκες που βίωσαν.
Η πλοιοκτήτρια εταιρεία απορρίπτει τους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι ακολούθησε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες, τήρησε τις διεθνείς υποχρεώσεις της και κατέβαλε τις αποζημιώσεις που προβλέπονταν από τις συμβάσεις εργασίας και την ασφαλιστική κάλυψη των ναυτικών.
Μια υπόθεση που μπορεί να δημιουργήσει προηγούμενο
Ανεξάρτητα από το ποια πλευρά θα δικαιωθεί, η συγκεκριμένη υπόθεση παρακολουθείται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τη διεθνή ναυτιλιακή κοινότητα και ο λόγος είναι ότι αγγίζει ένα θέμα που απασχολεί ολοένα και περισσότερο τις ναυτιλιακές εταιρείες. Τελικά μέχρι πού φτάνει η ευθύνη μιας εταιρείας όταν αποφασίζει να στείλει το πλοίο της σε μια περιοχή όπου υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πολεμικής ενέργειας;
Τα τελευταία χρόνια, μετά τις επιθέσεις στην Ερυθρά Θάλασσα και στα Στενά του Ορμούζ, οι αποφάσεις για τη διέλευση ενός πλοίου δεν λαμβάνονται πλέον αποκλειστικά με εμπορικά κριτήρια. Σε πολλές εταιρείες προηγείται αξιολόγηση κινδύνου, στην οποία συμμετέχουν τμήματα ασφαλείας, ασφαλιστές, ναυλωτές και εξειδικευμένοι σύμβουλοι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ταξίδια έχουν αναβληθεί ή ακόμη και ακυρωθεί όταν εκτιμήθηκε ότι ο κίνδυνος για το πλήρωμα ήταν υπερβολικά υψηλός.
Η υπόθεση ενδιαφέρει άμεσα και την ελληνική ναυτιλία, αφού είναι πολλά τα πλοία Ελληνικών συμφερόντων που δραστηριοποιούνται καθημερινά σε περιοχές όπου οι γεωπολιτικές εντάσεις μπορούν να αλλάξουν μέσα σε λίγες ώρες.
Για τον λόγο αυτό, πολλές ελληνικές διαχειρίστριες εταιρείες έχουν ενισχύσει τα τελευταία χρόνια τις διαδικασίες αξιολόγησης πριν από κάθε ταξίδι, δίνοντας μεγαλύτερη βαρύτητα στην ασφάλεια των πληρωμάτων και στις εισηγήσεις των διεθνών κέντρων θαλάσσιας ασφάλειας.
Η απόφαση του δικαστηρίου στην Ταϊλάνδη αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για μελλοντικές υποθέσεις. Αν κριθεί ότι μια πλοιοκτήτρια εταιρεία φέρει αυξημένη ευθύνη επειδή επέλεξε να δραστηριοποιηθεί σε γνωστή εμπόλεμη ζώνη, είναι πιθανό να αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο οι ναυτιλιακές εταιρείες αξιολογούν τα ταξίδια υψηλού κινδύνου, αλλά και οι όροι με τους οποίους ασφαλίζονται τόσο τα πλοία όσο και τα πληρώματα τους.
Είναι αδιανόητο εν έτη 2026 να κινδυνεύει η ζωή των ναυτικών που πάνε στο πλοίο απλά για να εργαστούν με σκοπό να βιοποριστούν αυτοί και οι οικογένειές τους. Είναι επίσης άδικο να αναγκάζονται να περνάνε από εμπόλεμες περιοχές παίρνοντας ψίχουλα, την στιγμή που οι εταιρείες πραγματικά πλουτίζουν.
