Σε επίπεδα που δύσκολα θα μπορούσαν να φανταστούν οι ναυλωτές και οι πλοιοκτήτες πριν από λίγους μήνες έχουν εκτοξευθεί οι ναύλοι των VLCC από τον Περσικό Κόλπο, με ένα μόνο ταξίδι να κλείνεται πλέον έως και στα 25 εκατ. δολάρια.
Η μεγάλη έλλειψη διαθέσιμων πλοίων που είναι πρόθυμα να εισέλθουν στην περιοχή έχει ανατρέψει πλήρως τα δεδομένα της αγοράς, με τους ναυλωτές να πληρώνουν τεράστια premiums προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα VLCC που θα αναλάβει το ρίσκο της διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της ινδικής Reliance Industries, όπου σύμφωνα με το Reuters, έκλεισε VLCC για τη μεταφορά περίπου 2 εκατ. βαρελιών ιρακινού αργού πετρελαίου από τη Basrah, με το συνολικό κόστος του ναύλου να υπολογίζεται μεταξύ 23 και 25 εκατ. δολαρίων. Πρόκειται για περίπου 12 φορές υψηλότερο κόστος σε σχέση με το σχετικό benchmark.
Η συμφωνία φέρεται να αντιστοιχεί σε περίπου Worldscale 1.200, ένα επίπεδο που αποτυπώνει την πρωτοφανή στρέβλωση που έχει δημιουργήσει ο πόλεμος στην αγορά των μεγάλων δεξαμενόπλοιων. Αξλιζει να αναφερθεί ότι από την κρίση, ένα αντίστοιχο ταξίδι κόστιζε περίπου 2 εκατ. δολάρια.
Το VLCC ανήκει στην νοτιοκορεατική Sinokor, η οποία συγκαταλέγεται στις λίγες πλέον πλοιοκτήτριες εταιρείες που εξακολουθούν να κάνουν ταξίδια στην περιοχή. Για πολλούς άλλους πλοιοκτήτες, ακόμη και οι σημερινοί εξαιρετικά υψηλοί ναύλοι δεν αρκούν για να αντισταθμίσουν την έκθεση του πλοίου και του πληρώματος στον πολεμικό κίνδυνο (Διαβάστε για τον άνθρωπο πίσω από τον μεγαλύτερο στόλο δεξαμενόπλοιων VLCC στον κόσμο)
Τεράστιες εκπτώσεις στο πετρέλαιο για να βρεθούν αγοραστές – Σε έλλειψη τα VLCC
Η άλλη πλευρά της εξίσωσης βρίσκεται στην τιμή του ίδιου του φορτίου, με το Ιράκ να αναγκάζεται να προσφέρει σημαντικές εκπτώσεις στο αργό πετρέλαιο που φορτώνεται από τη Basrah, καθώς η παραλαβή του προϋποθέτει ότι το εκάστοτε δεξαμενόπλοιο θα εισέλθει στον Περσικό Κόλπο και στη συνέχεια θα πρέπει να περάσει ξανά από το Ορμούζ για να εξέλθει.
Η κρατική SOMO προσφέρει το Basrah Medium με εκπτώσεις που φτάνουν περίπου τα 25–27 δολάρια ανά βαρέλι, ενώ για ορισμένα φορτία όπως το Basrah Heavy το η έκπτωση φτάνει ακόμη και τα 30 δολάρια ανά βαρέλι, σύμφωνα με στοιχεία που επικαλείται το Reuters.
Οι αριθμοί εξηγούν και το φαινομενικά παράδοξο της συμφωνίας της Reliance αφού σε ένα VLCC με περίπου δύο εκατομμύρια βαρέλια, μια έκπτωση της τάξεως των 25 δολαρίων ανά βαρέλι αντιστοιχεί θεωρητικά σε 50 εκατ. δολάρια χαμηλότερο κόστος αγοράς του φορτίου. Επομένως, ακόμη και ένας ναύλος της τάξης των 23–25 εκατ. δολαρίων μπορεί να αφήνει σημαντικό οικονομικό περιθώριο στον αγοραστή.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τα φθηνότερα φορτία βρίσκουν εύκολα πλοία.
Ινδικά και κινεζικά διυλιστήρια αναζητούν VLCC για να εκμεταλλευτούν τις μεγάλες εκπτώσεις του ιρακινού crude, όμως η προσφορά διαθέσιμου tonnage παραμένει εξαιρετικά περιορισμένη. Αρκετοί πλοιοκτήτες αποφεύγουν την περιοχή ανεξάρτητα από το ύψος του ναύλου, ιδιαίτερα όσο δεν υπάρχει σαφής εικόνα για την ασφάλεια της εξόδου από τον Κόλπο.
Έτσι, η αγορά έχει φτάσει σε μια ασυνήθιστη κατάσταση όπου το βασικό ερώτημα για έναν ναυλωτή δεν είναι πλέον πόσο φθηνά μπορεί να κλείσει ένα VLCC, αλλά εάν θα βρει κάποιον πλοιοκτήτη που θα είναι διατεθειμένος να στείλει το πλοίο του στον Περσικό Κόλπο.
Με την κίνηση στα Στενά του Ορμούζ να παραμένει ένα μικρό κλάσμα των επιπέδων πριν από την κρίση, η επιστροφή των ναύλων σε πιο φυσιολογικά επίπεδα θα εξαρτηθεί πρωτίστως από την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και από το πόσο γρήγορα θα επιστρέψουν στην αγορά οι εταιρείες που σήμερα κρατούν τα VLCC τους μακριά από την περιοχή.
