Μικρά υποβρύχια ρομπότ θα μπορούν να επιθεωρούν τα ύφαλα ενός πλοίου ενώ αυτό βρίσκεται στην θάλασσα, δημιουργώντας ένα λεπτομερές τρισδιάστατο μοντέλο της γάστρας. Η νέα τεχνολογία υπόσχεται ταχύτερους ελέγχους και καλύτερη παρακολούθηση των φθορών ανάμεσα σε δύο δεξαμενισμούς.
Το πρωτότυπο πρόγραμμα αναπτύσσεται στον Καναδά από τη Voyis Imaging και τη MarineNav, με συνολικό προϋπολογισμό 4,7 εκατ. καναδικά δολάρια. Από αυτά, τα 2 εκατ. προέρχονται από το Canada’s Ocean Supercluster, έναν οργανισμό που υποστηρίζει την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για τη θαλάσσια οικονομία.
Στην καρδιά του συστήματος βρίσκεται ένα μικρό τηλεχειριζόμενο υποβρύχιο όχημα, το οποίο κινείται περιμετρικά της γάστρας ενώ το πλοίο παραμένει δεμένο σε κάποιο λιμάνι. Οι οπτικοί αισθητήρες που μεταφέρει καταγράφουν την υποβρύχια επιφάνεια και μετατρέπουν τα δεδομένα σε ένα τρισδιάστατο ψηφιακό αντίγραφο των υφάλων.
Το μοντέλο αυτό θα επιτρέπει τον εντοπισμό ρωγμών, φθορών στη βαφή, ενδείξεων διάβρωσης και θαλάσσιων επικαθίσεων. Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα, όμως, βρίσκεται στη δυνατότητα σύγκρισης των αποτελεσμάτων διαφορετικών επιθεωρήσεων.
Ένα ύποπτο σημείο μπορεί να καταγραφεί με ακρίβεια και να εξεταστεί ξανά έπειτα από μερικούς μήνες, ώστε να διαπιστωθεί εάν η φθορά εξελίσσεται και μεγαλώνει. Στους σημερινούς υποβρύχιους ελέγχους, οι εταιρείες βασίζονται συνήθως σε βίντεο, φωτογραφίες και στις παρατηρήσεις των δυτών.
Οι πληροφορίες αυτές είναι χρήσιμες, δεν είναι όμως πάντοτε εύκολο να συγκριθούν με παλαιότερο υλικό, ιδιαίτερα όταν η λήψη έχει γίνει από διαφορετική θέση ή υπό διαφορετικές συνθήκες ορατότητας.
Από την επιθεώρηση στην εξοικονόμηση καυσίμου
Η εφαρμογή της τεχνολογίας δεν περιορίζεται μόνο στην αναζήτηση ζημιών, αφού η κατάσταση της γάστρας επηρεάζει άμεσα την υδροδυναμική απόδοση του πλοίου, καθώς οι έντονες επικαθίσεις αυξάνουν την αντίσταση και αναγκάζουν την κύρια μηχανή να καταναλώνει περισσότερο καύσιμο για να διατηρηθεί η ίδια ταχύτητα.
Με συχνότερη και ακριβέστερη παρακολούθηση, η εκάστοτε εταιρεία θα μπορεί να γνωρίζει καλύτερα πότε ένας υποβρύχιος καθαρισμός είναι πραγματικά αναγκαίος για το πλοίο της. Η απόφαση δεν θα βασίζεται αποκλειστικά σε ένα προκαθορισμένο διάστημα ή σε έμμεσες ενδείξεις από την κατανάλωση, αλλά και στην πραγματική εικόνα της γάστρας.
Οι επιθεωρήσεις σχεδιάζεται να πραγματοποιούνται δίπλα στην προβλήτα, κατά τη διάρκεια της συνηθισμένης παραμονής του πλοίου στο λιμάνι. Εφόσον το σύστημα λειτουργήσει αποτελεσματικά, ο έλεγχος θα μπορεί να πραγματοποιείται χωρίς να διαταράσσεται το πρόγραμμα του πλοίου και χωρίς να απαιτείται διακοπή της εμπορικής του απασχόλησης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι υποχρεωτικοί δεξαμενισμοί καταργούνται. Το πλοίο θα εξακολουθεί να χρειάζεται τον δεξαμενισμό για τις προβλεπόμενες επιθεωρήσεις κλάσης, τη βαφή και τον καθαρισμό της γάστρας, καθώς και για εργασίες στην προπέλα, στο πηδάλιο, στα επιστόμια θαλάσσης και σε άλλα σημεία που δεν μπορούν να επισκευαστούν ενώ βρίσκεται στο νερό.
Εκείνο που μπορεί να αλλάξει ουσιαστικά είναι η εικόνα που διαθέτει η εταιρεία στο διάστημα ανάμεσα σε δύο δεξαμενισμούς. Αν κάθε ρομποτικός έλεγχος προσθέτει ένα νέο, συγκρίσιμο ψηφιακό αποτύπωμα, δημιουργείται σταδιακά ένα ιστορικό της πραγματικής κατάστασης των υφάλων και όχι απλώς ένας φάκελος με ασύνδετα βίντεο και φωτογραφίες.
Για τη ναυτιλιακή εταιρεία και το τεχνικό τμήμα των εταιρειών, αυτή η συνέχεια μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αναγνώριση μιας φθοράς, στον καλύτερο προγραμματισμό των επισκευών και στην αποφυγή δυσάρεστων εκπλήξεων όταν το πλοίο φτάσει τελικά στη δεξαμενή.
