Τα κοράλλια του Αιγαίου βρίσκονται στο επίκεντρο των προσπαθειών, καθώς η κλιματική αλλαγή και οι ανθρώπινες δραστηριότητες απειλούν την επιβίωση και την ανάπτυξή τους.
Κινδυνεύουμε να χάσουμε μοναδικά οικοσυστήματα πριν καν ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν – και ποτέ δεν θα μάθουμε πόσα έχουν ήδη χαθεί, αναφέρει σε ανάρτησή του, το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας Αρχιπέλαγος.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
Δείτε το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους με εντυπωσιακές εικόνες από τα κοράλλια του Αιγαίου σε μεγάλα βάθη. Αναδεικνύει τη δύσκολη, 15ετή επιστημονική προσπάθεια εντοπισμού και χαρτογράφησής τους στη μεσοφωτική ζώνη (70–150 μέτρα), με στόχο την ανάδειξη, αλλά κυρίως την ουσιαστική προστασία αυτών των μοναδικών και ιδιαίτερα ευάλωτων οικοσυστημάτων.
Μια επίμονη συλλογική προσπάθεια σε συνεργασία με τους ψαράδες, τον Δήμο Φούρνων και διεθνείς επιστήμονες.
Η πρώτη μεγάλη νίκη επιτεύχθηκε πριν από έναν χρόνο: ένα σημαντικό ορόσημο για τη θαλάσσια προστασία στην Ελλάδα, με τη θεσμοθέτηση της πρώτης περιοχής όπου ισχύει καθολική απαγόρευση της αλιείας με μηχανότρατες, με στόχο την προστασία των κοραλλιγενών οικοσυστημάτων.
Όμως η θεσμοθέτηση από μόνη της δεν αρκεί. Έναν χρόνο μετά, η ουσιαστική προστασία της περιοχής εξακολουθεί να μην εφαρμόζεται στην πράξη.
Μαζί με τους αλιείς και τον Δήμο Φούρνων, εδώ και έναν χρόνο πιέζουμε τις αρμόδιες κρατικές αρχές για τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού μηχανισμού επιτήρησης και ελέγχου, ώστε η απαγόρευση να εφαρμόζεται πραγματικά και να μη μείνει ακόμη μία νομοθετική απόφαση στα χαρτιά.
Γιατί χωρίς επιτήρηση και εφαρμογή, καμία θεσμοθέτηση δεν μπορεί από μόνη της να προστατεύσει τη θάλασσα.
Παράλληλα, επείγουσα προτεραιότητα είναι να εντοπίσουμε, να αποκαλύψουμε και να χαρτογραφήσουμε δεκάδες ακόμη άγνωστα κοραλλιγενή οικοσυστήματα, τα οποία από τύχη συνεχίζουν να επιβιώνουν στα βαθιά νερά του Αιγαίου.
Ο χρόνος είναι εναντίον μας. Οι καταστροφικές ανθρώπινες δραστηριότητες συνεχίζονται αμείωτες.
Μοναδική λύση είναι η στοχευμένη, επίμονη και μακροχρόνια δράση στο πεδίο. Όχι οι ευκαιριακές καμπάνιες και τα εργολαβικού τύπου προγράμματα εκατομμυρίων, που ξεκινούν και καταλήγουν στα κλιματιζόμενα γραφεία της Αθήνας, χωρίς ουσιαστικό και μετρήσιμο αποτέλεσμα στη θάλασσα.
