Οι κάμερες που υπάρχουν ήδη πάνω σε ένα πλοίο χρησιμοποιούνται συνήθως για να δούμε τι συνέβη αφού ένα περιστατικό έχει ολοκληρωθεί. Μια δοκιμή σε πλοίο της Acheon Akti επιχειρεί να αντιστρέψει αυτή τη λογική και να χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη ώστε οι ίδιες κάμερες να εντοπίζουν επικίνδυνες συμπεριφορές και αποκλίσεις την ώρα που συμβαίνουν.
Τα πρώτα αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά αφού σύμφωνα με τα στοιχεία της δοκιμής, τα καταγεγραμμένα near misses στη γέφυρα μειώθηκαν σχεδόν κατά 20 φορές, ενώ σε άλλους χώρους που τέθηκαν υπό παρακολούθηση η βελτίωση ήταν τουλάχιστον τριπλάσια. Ο συνολικός χρόνος κατά τον οποίο το σύστημα εντόπισε αποκλίσεις από τις προβλεπόμενες διαδικασίες περιορίστηκε επίσης κατά 69%, από 8.839 σε 2.730 λεπτά.
Οι αριθμοί αυτοί, βέβαια, δεν είναι απόδειξη ότι η εγκατάσταση AI σε μια γέφυρα μπορεί από μόνη της να μειώσει τα near misses κατά 95%. Πρόκειται για ένα συγκεκριμένο πιλοτικό πρόγραμμα σε ένα πλοίο, σε συγκεκριμένη περίοδο και με συγκεκριμένες δραστηριότητες υπό παρακολούθηση. Δεν έχουμε ακόμη αποτελέσματα από έναν ολόκληρο στόλο ώστε να γνωρίζουμε αν το ίδιο επίπεδο βελτίωσης μπορεί να επαναληφθεί σε διαφορετικούς τύπους πλοίων και πληρωμάτων.
Το σύστημα της EVI Safety Technology χρησιμοποιεί τις υπάρχουσες κάμερες του πλοίου και επεξεργάζεται το βίντεο τοπικά, χωρίς να απαιτείται συνεχής δορυφορική σύνδεση. Η AI έχει εκπαιδευτεί να αναγνωρίζει συγκεκριμένες κινήσεις, συμπεριφορές ή καταστάσεις που έχουν οριστεί ως δυνητικά επικίνδυνες ή ως αποκλίσεις από τις διαδικασίες ασφαλείας.
Έτσι, αντί μια λανθασμένη πρακτική να εντοπιστεί ώρες ή ημέρες αργότερα μέσα από την εξέταση ενός συμβάντος, μπορεί να δημιουργηθεί προειδοποίηση την ώρα που εξελίσσεται. Ταυτόχρονα, το υλικό μπορεί να χρησιμοποιηθεί αργότερα για ανάλυση, εκπαίδευση ή αναθεώρηση διαδικασιών.
Εργαλείο για την ασφάλεια ή ένα ακόμη σύστημα επιτήρησης;
Εδώ βρίσκεται και το πιο δύσκολο κομμάτι της συζήτησης για τους ναυτικούς. Μια κάμερα που δεν περιορίζεται στην καταγραφή, αλλά αναλύει συνεχώς τι κάνει το πλήρωμα στη γέφυρα, πολύ εύκολα μπορεί να πάψει να θεωρείται εργαλείο ασφάλειας και να εκληφθεί ως μέσο διαρκούς ελέγχου.
Η πραγματική αξία της τεχνολογίας θα εξαρτηθεί επομένως όχι μόνο από το πόσο σωστά αναγνωρίζει μια επικίνδυνη κατάσταση, αλλά κυρίως από το τι θα γίνεται μετά με αυτά τα δεδομένα.
Εάν χρησιμοποιούνται για να εντοπίζονται επαναλαμβανόμενα προβλήματα, να διορθώνονται διαδικασίες και να προσαρμόζεται η εκπαίδευση εκεί όπου εμφανίζονται πραγματικές αδυναμίες, τότε η εικόνα που μπορεί να δώσει ένα τέτοιο σύστημα είναι πολύ πιο πλήρης από εκείνη που προσφέρουν σήμερα τα συμβατικά near-miss reports.
Στην καθημερινότητα ενός πλοίου, άλλωστε, ένα μεγάλο μέρος των μικρών επικίνδυνων καταστάσεων δεν γίνονται ποτέ επίσημες αναφορές. Κάποιες θεωρούνται ασήμαντες, κάποιες ξεχνιούνται και κάποιες δεν καταγράφονται επειδή κανείς δεν θέλει να ανοίξει μια ολόκληρη διαδικασία αναφοράς για κάτι που τελικά δεν είχε συνέπειες.
Αντίθετα, αν κάθε απόκλιση αρχίσει να συνδέεται με αξιολόγηση συγκεκριμένων ναυτικών, πειθαρχικό έλεγχο ή απόδοση ευθυνών, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ακριβώς το αντίθετο. Περισσότερη πίεση στη γέφυρα, δυσπιστία απέναντι στο σύστημα και ένα πλήρωμα που αισθάνεται ότι κάθε κίνησή του καταγράφεται και αξιολογείται.
Η Acheon Akti, η οποία διαχειρίζεται περισσότερα από 65 πλοία, εξετάζει πλέον την επέκταση της τεχνολογίας σε περισσότερες μονάδες του στόλου της, παράλληλα με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα KARCO.
Το ενδιαφέρον επομένως δεν βρίσκεται μόνο στον εντυπωσιακό αριθμό των «σχεδόν 20 φορές λιγότερων near misses». Η συγκεκριμένη δοκιμή δείχνει κυρίως πώς αλλάζει ο ρόλος του AI πάνω στο πλοίο. Μέχρι σήμερα το βλέπαμε κυρίως σε εφαρμογές βελτιστοποίησης του ταξιδιού, της πρόγνωσης τους καιρού ή στην επεξεργασία δεδομένων στα γραφεία. Τώρα αρχίζει να περνά και μέσα στη γέφυρα.
Η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμη ζευγάρι «μάτια», να εντοπίσει κάτι που ξέφυγε ή να προειδοποιήσει εγκαίρως για μια επικίνδυνη πρακτική. Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την εμπειρία, την κρίση και την ευθύνη του αξιωματικού φυλακής.
Και όσο περισσότερη τεχνολογία μπαίνει στη γέφυρα, τόσο πιο σημαντικό γίνεται να θυμόμαστε ότι ο τελικός έλεγχος πρέπει να παραμένει στον άνθρωπο.
