Τη δική του απάντηση για την αιφνιδιαστική διακοπή της πολυετούς κρουαζιέρας του Villa Vie Odyssey έδωσε ο πλοίαρχος του κρουαζιερόπλοιου, Emanuele Giudice, αποδίδοντας την απόφαση αποβίβασης εκατοντάδων ανθρώπων στην εκρηκτική αύξηση του κόστους των καυσίμων.
Οι δηλώσεις του έρχονται μετά τις αντιδράσεις επιβατών που υποστηρίζουν ότι ενημερώθηκαν την τελευταία στιγμή πως έπρεπε να εγκαταλείψουν το πλοίο στην Καμπότζη.
Μιλώντας στο Reuters από το λιμάνι του Σιχανούκβιλ, ο πλοίαρχος περιέγραψε τις δύσκολες συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί στο πλοίο, αποκαλύπτοντας ότι η έλλειψη καυσίμων είχε αρχίσει να επηρεάζει ακόμη και τη λειτουργία βασικών συστημάτων.
«Δυστυχώς, λόγω της έλλειψης καυσίμων, χρειάστηκε να θέσουμε εκτός λειτουργίας μία ηλεκτρογεννήτρια, μία ψυκτική μονάδα και τον μη απαραίτητο φωτισμό», ανέφερε, εξηγώντας ότι η κατάσταση δεν επέτρεπε πλέον τη συνέχιση της παραμονής των ενοίκων υπό τις ίδιες συνθήκες.
Τα οικονομικά προβλήματα της εταιρείας είχαν αρχίσει να γίνονται εμφανή και σε ένα κρουαζιερόπλοιο όπου εκατοντάδες άνθρωποι διαμένουν μόνιμα, η επάρκεια καυσίμων δεν αφορά μόνο την πρόωση, αλλά και την ηλεκτροπαραγωγή, τον κλιματισμό και τη λειτουργία των εγκαταστάσεων φιλοξενίας.
Ο Giudice εμφανίστηκε ιδιαίτερα συγκινημένος όταν αναφέρθηκε στους 203 ανθρώπους που αναγκάστηκαν να αποβιβαστούν.
«Τους αποκαλούμε κατοίκους και όχι επιβάτες», δήλωσε, εξηγώντας ότι για το πλήρωμα οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν πλέον μέρος μιας μεγάλης οικογένειας. Χαρακτήρισε μάλιστα «πραγματικά οδυνηρή» την απόφαση να τους ζητηθεί να εγκαταλείψουν το πλοίο που θεωρούσαν σπίτι τους.
Διαβάστε: Φιάσκο με την κρουαζιέρα των 15 ετών – Έδωσαν στους επιβάτες περιθώριο μόλις 8 ώρες για να φύγουν
«Οι τιμές των καυσίμων είναι πολύ υψηλές»
Όταν δημοσιογράφος τον ρώτησε ευθέως ποιος ευθύνεται για την κατάσταση, ο πλοίαρχος απάντησε χωρίς περιστροφές, δείχνοντας προς την αγορά καυσίμων.
«Οι τιμές των καυσίμων, που είναι πολύ υψηλές», ήταν η απάντησή του.
Σε επόμενη ερώτηση σχετικά με το κατά πόσο ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή και οι πολιτικές εξελίξεις στις Ηνωμένες Πολιτείες συνέβαλαν στην κρίση, απέφυγε να σχολιάσει πολιτικά τις εξελίξεις, επαναλαμβάνοντας ωστόσο ότι το κόστος των καυσίμων είχε επηρεάσει σημαντικά τα ταξίδια του πλοίου.
Η οικονομική πίεση αποτυπώνεται και στα στοιχεία που παρουσίασε ο διευθύνων σύμβουλος της Villa Vie Residences, Mikael Petterson. Σύμφωνα με τον ίδιο, η τιμή των καυσίμων αυξήθηκε από περίπου 700 δολάρια ανά τόνο σε 2.000 έως 3.000 δολάρια, εκτοξεύοντας το μηνιαίο κόστος λειτουργίας.
Η εταιρεία επιχείρησε να περιορίσει τις δαπάνες μειώνοντας την ταχύτητα του πλοίου και αυξάνοντας τον χρόνο παραμονής στα λιμάνια, μέτρα που μπορούν πράγματι να μειώσουν την κατανάλωση καυσίμων. Ωστόσο, οι παρεμβάσεις αυτές δεν αποδείχθηκαν αρκετές.
Η διαφωνία για τον χρόνο αποβίβασης
Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα αφορά τον χρόνο που δόθηκε στους ενοίκους για να οργανώσουν την αποχώρησή τους.
Ο πλοίαρχος υποστήριξε ότι είχαν ενημερωθεί περισσότερο από 24 ώρες νωρίτερα, προσθέτοντας ότι δεν υπήρχε δυνατότητα να τους δοθεί μεγαλύτερο περιθώριο.
Η εκδοχή αυτή διαφέρει από τις μαρτυρίες ορισμένων ενοίκων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι είχαν στη διάθεσή τους μόλις επτά ή οκτώ ώρες για να εγκαταλείψουν το πλοίο.
Για ανθρώπους που είχαν πουλήσει περιουσιακά στοιχεία και είχαν οργανώσει τη ζωή τους γύρω από ένα πολυετές ταξίδι, η αιφνιδιαστική αποβίβαση δεν ισοδυναμούσε με μια απλή ακύρωση κρουαζιέρας. Σήμαινε ότι έπρεπε να αναζητήσουν άμεσα νέα διαμονή και να επανασχεδιάσουν την καθημερινότητά τους σε μια ξένη χώρα.
Παρά τις εξηγήσεις του πλοιάρχου, παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα που αφορά τη διοίκηση της εταιρείας. Η αύξηση των καυσίμων μπορεί να εξηγεί την οικονομική πίεση και τους επιχειρησιακούς περιορισμούς, δεν απαντά όμως από μόνη της στο πώς μια εταιρεία που είχε αναλάβει να προσφέρει πολυετή διαμονή στη θάλασσα έφτασε στο σημείο να μην μπορεί να εξασφαλίσει τη συνέχιση του ταξιδιού.
Η Villa Vie Residences βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, ενώ η διοίκησή της έχει αναφερθεί ακόμη και στο ενδεχόμενο προσφυγής σε διαδικασία πτωχευτικής προστασίας στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Για τον πλοίαρχο και το πλήρωμα, πάντως, η κρίση είχε ήδη αποκτήσει μια πολύ πιο άμεση διάσταση: έπρεπε να διαχειριστούν την αποβίβαση εκατοντάδων ανθρώπων, με τους οποίους είχαν αναπτύξει στενούς δεσμούς, ενώ η εταιρεία αδυνατούσε να συνεχίσει κανονικά τις δραστηριότητές της.
