Το αυξημένο κόστος των ναυτιλιακών καυσίμων φέρνει νέα κυβερνητική παρέμβαση στην ακτοπλοΐα, με βασικό στόχο να περιοριστούν οι πιέσεις για ανατιμήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια, με το οικονομικό επιτελείο και το υπουργείο Ναυτιλίας να επεξεργάζονται το τελικό σχέδιο ενίσχυσης των εταιρειών.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, στο τραπέζι βρίσκεται επιδότηση των ναυτιλιακών καυσίμων κατά 16 λεπτά ανά λίτρο, με το συνολικό κόστος της παρέμβασης να εκτιμάται μεταξύ 30 και 35 εκατ. ευρώ. Το συγκεκριμένο σενάριο προβλέπει αναδρομική ενίσχυση για το δίμηνο Σεπτεμβρίου–Οκτωβρίου, χωρίς ωστόσο να έχουν ακόμη αποσαφηνιστεί επίσημα όλες οι λεπτομέρειες εφαρμογής του.
Παράλληλα, εξετάζεται η αξιοποίηση του ευρωπαϊκού προσωρινού πλαισίου κρατικών ενισχύσεων METSAF, το οποίο δίνει τη δυνατότητα κάλυψης σημαντικού μέρους της πρόσθετης ενεργειακής επιβάρυνσης των επιχειρήσεων. Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης μπορεί να φτάσει το 70% της επιλέξιμης αύξησης του κόστους καυσίμων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εξαντλήσει το συγκεκριμένο περιθώριο.
Οι οριστικές ρυθμίσεις, το χρονικό διάστημα που θα καλύπτουν και οι όροι καταβολής των ενισχύσεων αναμένεται να καθοριστούν με την ολοκλήρωση των κυβερνητικών αποφάσεων.
Η δύσκολη εξίσωση του χειμώνα
Για τις ακτοπλοϊκές εταιρείες, το πρόβλημα γίνεται ακόμα μεγαλύτερο όταν τελειώνει η τουριστική περίοδος αφού τα πλοία εξακολουθούν να πραγματοποιούν δρομολόγια με σημαντικές απαιτήσεις σε καύσιμα, πλήρωμα και συντήρηση, αλλά με αισθητά χαμηλότερη κίνηση σε πολλές γραμμές.
Ένα επιβατηγό-οχηματαγωγό δεν μπορεί να περιορίσει αναλογικά όλα τα έξοδά του επειδή μεταφέρει λιγότερους επιβάτες και οχήματα. Οι ανάγκες επάνδρωσης, οι απαιτήσεις ασφαλείας και μεγάλο μέρος των λειτουργικών δαπανών παραμένουν οι ίδιες.
Ακόμη και η μείωση της ταχύτητας, που μπορεί να εξοικονομήσει καύσιμα, δεν αποτελεί πάντοτε την καλύτερη επιλογή, καθώς επηρεάζει τη διάρκεια του ταξιδιού και τη δυνατότητα εκτέλεσης των προγραμματισμένων δρομολογίων.
Οι συνέπειες των πιθανών περικοπών των ακτοπλοϊκών δρομολογίων έχουν πολυδιάστατες συνέπειες αφού για τα νησιά, ιδιαίτερα τους χειμερινούς μήνες, η τακτική σύνδεση με την ηπειρωτική χώρα εξασφαλίζει τη μεταφορά τροφίμων, φαρμάκων, εμπορευμάτων και άλλων απαραίτητων αγαθών.
Οι μόνιμοι κάτοικοι, που παραμένουν στα νησιά όταν ολοκληρώνεται η τουριστική περίοδος, εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τα πλοία της ακτοπλοίας για τις καθημερινές τους ανάγκες, την πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και τη διατήρηση της τοπικής οικονομικής δραστηριότητας.
Η κρατική ενίσχυση μπορεί να απορροφήσει ένα μέρος της αύξησης του λειτουργικού κόστους. Ωστόσο, το τελικό αποτέλεσμα για τους επιβάτες θα εξαρτηθεί από το ύψος της επιδότησης, την εξέλιξη των διεθνών τιμών των καυσίμων και τις αποφάσεις των ακτοπλοϊκών εταιρειών σχετικά με τους ναύλους και τη συχνότητα των δρομολογίων.
Το κρίσιμο ζήτημα είναι εάν η παρέμβαση θα επαρκέσει ώστε να διατηρηθούν προσιτές οι θαλάσσιες μετακινήσεις, χωρίς παράλληλα να περιοριστεί η εξυπηρέτηση των νησιών στη διάρκεια του χειμώνα.
